Babamın yanına yaklaştığımda bana çözümleyemediğim bir duyguyla baktı. Beni şaşırtarak ilk o konuştu, “Hoş geldin. Sürpriz oldu,” gözlüğünü düzeltti. “Normalde gelmezdin?” Neden geldiğimi öğrenmek istediğini çok belli etmişti. Hemen açıklarsam, tadı kaçardı. Ama aynı zamanda da ağlamaya bir adım daha yaklaşıyordum.
“Değişiklik ihtiyaçtır,” dedim gülümseyerek. Yüksek ve gür bir şekilde devam ettim, “Babacığım.” Etrafımızda bir sessizlik oldu. Kimse böyle bir şeyi beklemiyordu. Babam da. Hatta ben bile beklemiyordum bu sakinliği. Murat abi bunun için de kızacak gibi bana ama daha beterini de yapabilirdim. Şükretsin.
“Kararlarına saygım sonsuz,” yalancı. “Hoş geldin.” Dedi şoku atlatıp gülerek. Bir süre onun suyuna gitmenin kimseye zararı olmazdı. Ha?
——————
Gecenin sonunda, oturma odasında oturmuş kahvemi yudumluyordum. Herkes gece boyunca beni konuşmuş, gece daha bitmeden magazine düşmüştüm. “SALIM KAYALAR’IN YILLARDIR SIR GİBİ SAKLADIĞI KIZI BU GECE İFŞA OLDU!” Benzeri başlıklar atılmıştı. Tam da istediğim gibi.
Kaos.
“Ne yaptığını sanıyorsun, Ebrar sen?” Babamın sesi bana ulaşır ulaşmaz karşımda dikilmişti. “Seni yıllardır saklıyorum ve sen…” hemen lafını kestim.
“Evet, yıllardır bana babalık yapmıyorsun.” Dedim. Ardından kahvemi koltuğa, dökülmeyeceğibden emin olarak, koydum ve ben de ayağa kalktım. “Yapmadığın gibi mesleğimi yapma izni de varmiyorsun bana. Hayatımı da mahvediyorsun. Neden?” Sesim buz gibiydi. İçimde binlerce duygu vardı ama sesim ve bakışlarım buz gibiydi. Buzun ta kendi!
“Seni koruyorum! Ama sen bunu anlayamıyorsun.” Dedi sinirle soluyarak. Gerçek bir babaymış gibi. Ama ‘mış’ gibi.
“Ben bir aptalım, ondan anlamıyorum!“ diye çıkıştım. “Hayatımı zindan etmene gerek var mıydı muhterem babacığım?” Aynı şeyleri tekrarlayıp duruyorduk. Bu yüzden, “Konuşma!” Dedim ve yukarıdaki odama gittim. Yıllardır benim için ayrılmış, hiç kullanmadığım o oda.
Ahşap tonlarla bezenmiş bu oda… Nostaljikti. Sevdiğim gibi. Hatta en sevdiğim. Böyle bir odayı kendim dizayn etmezdim. Üşenirdim. Ama burada benim için sevdiğim zevklere uygun bir oda vardı. Ve annemin sevdiği gibi. “Tamam, o kadar da kötü bir baba değil…” diye mırıldanıp dolaba yöneldim. Ya da öyle miydi?
Bir pijama takımı çıkardım. Ve iç çamaşırı. Sonra banyoya yöneldim ve banyoya gittim. Üstünü çıkardım… “Siktir ya! Bir bu eksikti zaten!” Regl olmuştum. Sanırım üç gün erken. O kadar kafam dolmuş ki bunu bile unuttum! Banyo dolaplarını karıştırırken ped buldum, hem de gece pedi. Bu odayı sürekli toplayan ve bunları buraya koyan o kişiye büyük bir teşekkür borçluyum.
Hızlı bir duş alıp giyindim. Karnım ağrımaya başlamıştı. “Sen de zaten ben seni fark edene kadar ağrınla orada olduğunu hatırlatma beni daha da zora sok!” Psikolojik olabilir miydi acaba? Bilmiyorum. Saçlarıma bir havlu sarıp yatağa geçtim. Üstümü örttükten sonra telefonumu aldım. Birkaç mesaj bildirimi vardı.
Bölüm Yorumları