BB,
Bazen durup dünyaya bakıyorum. Herkesin bir hayali, bir gayesi var. Sürekli bir şeyler için koşturuyorlar. Yoruluyor ama durmuyorlar, tekrar tekrar yorulacaklarmış bilmelerine rağmen bir şeyler yapıyorlar. Kendilerini yormadan da gayelerini yerine getirebilir, hayallerini gerçekleştirebilirler.
Ama insanoğlu bu, basit yolu terlikleri bulur. Haklıdır da. Basit yol tehlikeydi. Bu neyi değiştirirdi ki? Sonuç olarak mutluluğuna bakardı insan.
Benim mutluluğum Salim Kayalar’ın devrinin bitmesine bağlıydı. Çok fazla yol vardı. Mesela ona açık açık savaş açabilirdim. Düşmanlarıyla iş birliği de yapabilirdim. Ama hayır. Onu en hassas noktasından vurmak daha kolaydı.
Kolay, tehlikeli ve en etkili yoldu düşmanın hassas noktasını vurmak. Benim düşmanım Salim Kayalar, onun en hassas noktası da kızı Ebrar Kayalar’dı.
Elimdeki boks eldiveniyle önümdeki kum torbasına birkaç kez daha vurdum. Antrenman yaparken en sevdiğim şey hiç şüphesiz mükemmel planlarımı düşünmekti.
Bir süre sonra nefes nefese ve terlemiş bir halde koltuğumda uzanıyordum. Eldivenleri çıkartıp rastgele bir yere fırlattım. Yüzüm tavana dönük şekilde uzanmaya devam ederken kapım çaldı. “Gir,” komutunu verdim.
Girenin kim olduğuna bakmadım. “Efendim,” sağ kolum Giray. “Bayan Gazeteci rahat durmuyor,” dediğinde sesli bir nefes verdim.
“Bu işten uzak durması için onu uyarmadın mı? Salim Kayalar’ı daha fazla araştırmaması gerektiğini?” Bu defa bir elimin tersini alnıma dayayarak gözlerimi kapatmıştım.
“Kesin bir dille itiraz etti ve devam edeceğini belirtti.” Ah bu kadınlar. İnat hepsinin kanına işlemiş gibiydi. “Ayrıca…” Tereddütlü çıkan sesiyle gözlerimi açıp hafifçe başımı kaldırdım.
“Açık konuş,” dedim. Giray’ın bu ses tonunu tanıyordum.
“Kesin değil ama galiba Charles ile bağlantısı var,” kaşlarımı çattım.
Başımı tekrar geriye bıraktığımda baş ağrısıyla gözlerimi kaparım. “Ebrar’ın annesi rahat durmuyor anlaşılan, Bayan Gazeteci’ye bile ulaşmış…” Burnumdan güldüm. Elimle ona çıkmasını işaret ettim.
Ebrar’ı kendime bağlamam lazımdı. Diğerleri tüm planlarımı bozabilirdi.
Telefonumu aldım.
Siz: Merhabalar efendim, özlediniz mi bu beyefendiyi?
Sevgilim: Özlemem mi?
•Beni bu kadar mutlu eden bir insanı nasıl unutabilirim ki?
•Sen söyle, özledin mi beni?
Siz: Mutlu etmekten en çok zevk aldığım insanı özlemem mi?
•Özlemin bile zevk veriyor.
•Özlemin aşkımı körüklüyor.
Dürüst olmak gerekirse… Kendimi ergen gibi hissediyordum. Tamam, kendimi övmeyi ve iltifat etmeyi severim ama… Tanrı aşkına! Bu kadının standartları çok düşük…
Sevgilim: Bende sana hediye almak istiyorum.
Siz: Ne hediyesi?
Sevgilim: Henüz düşünmedim.
•Yani düşündüm ama bulamadım.
•Bulunca haber ederim, görüşürüz.
(Çevrimdışı)
Bu kadının 15 yaşında olmadığına emin miyiz? Aptal.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
ELLERINE SAGLIKK
Yorum
Yorum bulunamadı.