Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Ciğerlerime dolan havayı hissettiğim an bir inilti yükseldi dudaklarımdan. Sonra başka birinin sesi çalındı kulağıma. “Tanrım, nefes alıyor!” Tanıdık bir sesti bu ama çıkaramadım, görmek için gözlerimi aralamaya çalıştığımda ise az önce içinden çıktığım boşlukta buldum kendimi. Tekrardan sesleri duymaya başladığımda soğuk bir yerdeydim, hala gözlerimi açamıyor ve öksürüyordum. “Su.” diye bir fısıltı dudaklarımdan güçlükle dökülürken “Uyanıyor!” dedi biri. Birkaç ayak hızla hareket edip yakınlarımda bir yere gelirken Cary’nin tanıdık sesi “Asita.” dedi endişeyle. Şimdi anlımda bir el vardı, saçlarımı usul usul okşuyordu. Gözlerimi aralayıp başımı ona doğru çevirdim. Endişe ve korku dolu gözleri kıpkırmızı olmuştu. Uzun süredir başımda bekliyor olmalıydı, merakla etrafıma bakındım.
Kayra, yüzbaşı ve Jenny bana bakıyordu. “İyi misin?” diye sordu yüzbaşı. Kollarını bağlamış, ifadesiz bir suratla cevap bekliyordu. Başımı usul usul sallayıp bana yabancı olan odaya baktım. Kaliteli mobilyalar, şık örtüler, kadife perdeler… Neredeydim ben? Yüzbaşı aklımdan geçen soruyu Kayra’ya verdiği emirle farkında olmadan cevapladı. “Gidip saray hekimini çağır, kraliçe onunla bizzat ilgilenmesini istedi.” Ardından Jenny’e döndü ve sert bir ses tonuyla bir emir deha verdi. “Sen de benimle gel, diğer yaralıları kontrol edeceğiz.” Komutanının ses tonu karşısında Jenny’nin yüzünde oluşan hayal kırıklığı bir anlığına kendini gösterip geri çekildi. Ardından da onlar hep birlikte dışarı çıkarken başımı Cary’e doğru çevirdim. “Saraydayız.”
Cary “Evet.” dedi fısıltıyla, elime uzandı. “Su istedin ama Kayra saray hekimi seni görmeden su içmemenin daha iyi olacağını söyledi.” Boğazım, günlerdir su içmemişim gibi kuruydu ve cayır cayır yanıyordu. Doğrulmak için davrandığımda Cary kollarını belime dolayıp beni kaldırarak sırtımı yatağa yaslamama yadım etti. O yatağın yanına ilişirken sordum. “Bana ne oldu?” Bölük pörçük bir şeyler hatırlar gibiydim ama olayları bir araya getiremiyordum. Biriyle dövüşmüş ve ardından koşmuştum ama sonrası karman çormandı. “Kütüphanede kraliçeye suikast girişiminde bulundular, o esnada yüzüne fırlattıkları bir toz yüzünden zehirlendin.”
“Zehirlendim mi?” Zehir… Ailem saldırıya uğradığından beridir ne zaman bu sözcüğü duysam içimde tuhaf bir ürperti beliriyordu, iç çekip ardıma yaslandım ve gözlerimi kapadım. Cary elime naif bir öpücük bırakıp “Özür dilerim.” dediğinde elimin ellerinin arasında olduğunun farkında bile değildim. Rahatsızlığımı saklamaya çalışıp elimi çekerken gözlerimi kaçırdım. “Sen neden özür diliyorsun ki? Orada bile değildin.” Başını iki yana salladı. “Onu kastetmedim. O gece yaşananlar için özür dilerim Asita.” Bir an durup gözlerim içine baktı, ne söyleyeceğini bilmiyor gibiydi. Sıkıntıyla nefesini verip elini saçlarının arasından geçirdi. “Ben artık aramızda duygusal bir bağın oluştuğunu düşünmüştüm. Bu yüzdende…”
“Beni öpmek istedin.” diyerek tamamladım cümlesini. Ardından yerimde kıpırdanıp biraz daha dik oturdum. Sanırım zamanı gelmişti, ya şimdi konuşacak ya da korkaklık edip ikimizin de hayatını mahvedecektim. “Cary.” Başını çevirip her zaman yaptığı gibi sevgiyle baktı gözlerime. Ben o güzel bakışlara nasıl kıyacaktım ki? Oflayıp gözümden akan yaşları sildim. “Olmuyor.” dedim çaresizce, sesim çatlamıştı. “Ben artık yapamıyorum.” Parmağıma taktığı altın halkaya baktım. Evirdim, çevirdim… “Yemin ediyorum denedim Cary. Sana tüm kalbimi verebilmeyi o kadar istedim ki!” Cary’nin yüzünde acı bir gülüş belirdi. “Ama olmadı, öyle değil mi?” Başımı sağa sola salladım. “Üzgünüm.” “Biliyorum.”
Bana tebessüm edip serçe parmağıyla yanağımdaki gözyaşını silerken çaresizce baktım ona. Keşke bu kadar iyi olmasaydı, belki de bu kadar zor olmazdı. Parmağımdaki altın halkayı çıkarırken bakmadı, bakamadı. “Aramızdaki nişanı atıyorum. Ve eğer müsaade edersen bugünden sonra ölene dek dostun olarak kalmak istiyorum.” “Dost olarak.” Sesinde bariz bir sitem vardı. Elimdeki yüzüğü alıp yataktan kalktı ve hışımla çıktı odadan. Başımı yatak başlığına yaslayıp gözlerimi kapadım. Sakinleşmem gerekiyordu, çok kısa bir süre sonra saray hekimi burada olurdu. Peki ama şimdi ne olacaktı? İki krallık arasındaki sulh anlaşması bozulursa ne yapacaktım ben? Ben bu sorularla boğuşurken saray hekimi ve Kayra geldi. Hekim beni muayene edip iyi olacağıma dair bir şeyler söyledi sonra da Kayra’yla bir şeyler konuşup gitti.
Bir çift meraklı gözün üzerimde gezindiğini hissedince bakışlarımı ona çevirdim. Kollarını bağlamış, başını da hafifçe yana eğmişti. Kaşları havalandı, gelip yatağımın önünde durdu. “Burnuma hiç de iyi kokular gelmiyor. Şimdi anlat bakalım, iki gündür uyanırsın diye başından ayrılmayan Cary neden öfkeyle odadan çıktı?” İç çekip kollarımı bağladım. “Sana az önce onu terk ettiğimi söylesem.” Şifacı Snax gözlerini kocaman açtı. “Ne!” Durup bir an suratımı inceledi. “Yok sen ciddisin.” Başımı usul usul sallarken gelip yatakta yanıma oturdu. “Ama neden?” dedi birden. Benden çok kendiyle konuşuyor gibiydi. “Bir insan ölümden döner dönmez neden nişanlısını terk eder ki? Yanlış bir şey mi yaptı?”
Bu bölümün ilk 7 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları