Öne Çıkanlar
Son Eklenenler
Tamamlanmış Kitaplar
Premium Kitaplar
Eve gelmiştim hayen aklım gelen mesajdaydı ve cevap vermeye karar verdim~Kimsin ve neden yazıyorsun?? *Ne zamana kadar kaçacaksın bu gerçekten~ Ne gerçeği ne saçmalıyorsun *eski bir dostun Gerçeyin ne olduğunu merke ediyorsan kaçma ~Ben hiçbir şeyden kaçmıyorum *kaçıyorsun~ ~kaçmıyorum *kaçıyorsun sen bizden kaçıyorsun ~Eğer ben kaçıyorsan biz diye bir şey yoktur.
Telefonu kapatıp yatağımın üzerine attım kapım açıldı gelen can'dı "Deniz Senin elindeki dosya yanlış kardeşim öldü bunu artık kabullenmemiz lazım Furkan aradı depolar boşaltılmamış yani öldü sana onu oyun yapmışlar" dedi Bense Ellerimi şakaklarıma bastırarak "Ama biri neden böyle bir oyun oynasın ki" dedim "Deniz artık Hayatını yaşa, gez ,eğlen ,aşık ol hayatını yaşa ölenle ölünmez" dedi can Ben de "haklısın Aslında ölenle Ölmez" dedim gülerek "Neyse sonra konuşalım" dedi ve çıkıp gitti benimde uykusuzluktan başım dönmeye başlamıştı ve duşa girdim çıktıktan sonra derin bir uyku çektim sabah uyandığımda içimde bir huzuru olduğunu fark ettim Sanki başka bir deniz gelmişti elimi telefonu attığımda 8 tane cevapsız arama vardı kaşlarım sitemsiz bir şekilde çatıldı geri aradığın Furkan'ı o sıra Kapı çaldı aşağıya indiğimde kapıyı açtım ve Furkan'ın geldiğini fark ettim Furkan birden boynuna sarıldı ne olduğunu anlam veremedim ve "Ne oluyor lan" diyebildim, birden Ellerimi tuttu ve "iyi misin bir şey yaptılar mı" diye sordu Ben de onu iterek "Ne saçmalıyorsun sen" diye bagırdım bir fotoraf gösterdi bogazıma bıcak dayalı "Ne" diye bildim Furkan beni çekip evi gezmeye başladı bir yandan bana soruyorlar Diğer yandan evi geziyordu en sonunda dayanamayıp "Ay yeter" diye bağırdım Furkan gözlerini büyütüp bana baktı ve "Sen hep böyleydin hiçbir şeyi takmıyorsun sana katlanamıyorum" diye bagırdı ve birden elini vazoya attı ve yere fırlattı içindeki güllerin hepsi etrafa saçıldı camlarla beraber bir Furkan'a bir de yerdeki çiçeklere baktım Çiçekler çok seven biriydim ve bunu Furkan da çok iyi biliyordu hiçbir şey söylemeden gözlerinin içine baktım "anladım" dedi ve kapıyı çekip gitti o an titredigimi fark ettim ve yere seçilen Gülleri toplamaya başladım ellerim hep cam batmıştı Eren sesleri duyup aşağı inmişti benim o halde görünce "Deniz bu ne hal" dedi telaşa "bırak ben toplarım" dedi ama ben toplamaya devam ettim "bırak Deniz" diye bağırdı Gözlerim zonkluyor du ağladığım için kolumdan tuttu kendine çekti suratıma bakmayınca cenemi tutup kaldırdı ve göz göze geldik "Olmaz böyle kendine haksızlık yapıyorsun konuştugunuz şeyleri duydum" dedi ve beni bırakıp ilk yardım çantası getirdi ve elimi sardı Teşekkür ederim diyebildim sadece eren'de sadece gülümsedi ve camları toplamaya giti...
Bu bölümün ilk 2 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları