Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Berke’den
Evde oturup televizyon izlerken telefonum çaldı. Arayana baktığımda yüzümde bir gülümseme oluştu.
❣Ayça’m❣ Arıyor
İsmine en yakışan şeyler kalplerdi. Ayça’mı daha fazla bekletmeden aramayı cevapladım. Açar açmaz Ayça kekeleyerek ve titreyen bir sesle konuşuyordu hıçkırıklarının arasından. Söyledikleriyle ben de endişelenip hemen geleceğimi söyleyerek aramayı sonlandırdım. Üstümde ne olduğunu umursamadan hızla arabanın ve evin anahtarını alıp çıktım evden. Arabaya atlayıp hemen çalıştırdım ve Ayça’nın evine doğru sürmeye başladım. Yıllardır âşık olduğum kızın başına bir şey gelmesinden deli gibi korkuyordum. Ayça’dan ilk lise birde hoşlanmaya başlamıştım ama arkadaşlığımızın bozulmasından endişe ettiğim için Ayça’ya asla açılamamıştım. Tekrar gerçekliğe döndüğümde evlerine yaklaştığımı fark ettim. Vardığımda arabadan hızla inip yaklaştım kapılarına. O sırada amcasının Ayça’yla konuştuğunu gördüm ve adımlarımı biraz daha hızlandırdım.
Yanlarına vardığımda amcasına ne söyledi bilmiyorum ama pek ikna olmamış bir şekilde gitmişti. Bir şeyler anladığını sezmiştim. Eve girdiğimde salonda gördüğüm görüntü mide bulandırıcıydı. Onlarla ne yapacağımızı düşünürken Ayça bodruma koymayı teklif etti. Çok güvenli değildi ama şu anlık başka çaremiz yoktu. Cesetleri kaldırınca hızla gelişi güzel bir şekilde evi temizledik. Uzaktan hafifte olsa gördüğüm polis ışıklarıyla silahı hemen kovanın içine atıp Ayça’yı kolundan tuttuğum gibi arabaya bindirip gazı kökledim. Eve geldiğimde Ayça’ya odasına çıkmasını, iyi gelir diye ona su getireceğimi söyledim. O odasına çıkarken bende mutfağa ilerlemeye başladım o sırada telefonumun çalmasıyla yönümü oturma odasına yönelttim. Telefonu ne ara buraya getirmiştim bilmiyorum. O an aklımda sadece Ayça’m vardı. Telefonu elime alıp arayana baktım. Meriç arıyordu. Resmen hissetmiş gibiydi. Bir yandan da neden aradığını sorguluyordum, çünkü bugün kardeşinin ölüm yıldönümüydü ve bu zamanda biriyle iletişime geçmekten nefret ederdi. Meriç’in ailesinde en değer verdiği kişiydi Sera. İntihar ettiğinde dünyası başına yıkılmıştı. O zamandan sonra başkaları da kendi yaşadıklarını yaşamasın diye psikolog olmak istemişti. Bizde öyle tanışmıştık zaten. Aynı üniversitenin farklı fakültelerinde ortak bir dersle tanıştık. Düşüncelerimden sıyrılıp hemen telefonu açtım.
- “Nasılsın Berke?”
Bilmem gerçekten nasıldım? Âşık olduğum kız annesinin ölümüne tanık oldu ve babasını öldürdü.
- “İyi sayılırım.” Dedim aksini iddia eden bir sesle. Bana inanmadığı konuşmasından belliydi.
- “Pek sanmıyorum Berke. Neyin var? Anlat belki yardımcı olabileceğim bir şeydir.” dedi.
Böyle bir günde onu bu konuyla daha fazla rahatsız edemezdim. O yüzden bugünlük bunu rafa kaldırdım.
- “Boş ver Meriç. Bugün bunu konuşmak ne senin için ne de benim için pek iyi bir zaman olmaz. Yarın anlatırım olur mu? Şu an gerçekten çok yorgunum ve dinlenmeye ihtiyacım var.”
Neyse ki fazla üstelememişti.
- “Tamam ama yarın anlatacaksın tamam mı?”
Ayça’mın geldiğini görünce fazla uzatmadan kapattım telefonu. Oradan bile gelen güzel kokusuyla duş aldığını anlamıştım. Yanıma gelip kiminle konuştuğumu sordu. Bir arkadaşım diyerek cevapladım onu. Koltuğa oturup bana bakınca ben de yanına oturdum. Benden tarafa dönüp daha bir şey diyemeden anlatmaya başladı bugün olanları. Konuşmuyordum, daha doğrusu konuşamıyordum. Çünkü ne diyeceğimi bilmiyordum. Zaten o da bir şey dememi beklemiyordu. Anlatacakları bitince dinleneceğini söyleyerek tekrar odasına çıktı. Bir süre sonra odasından bağırışlar gelmeye başladı. Korku ve endişeyle hemen yanına gittim. Ağlayışı kalbimi acıtıyordu ama ona destek olmak dışında elimden başka bir şey gelmiyordu. Büyük bir ihtimalle kâbus görmüştü. Ona bunu söylediğimde bana garip şeyler söylemeye başlamıştı. Ne olduğunu anlamadığım için sormak zorunda kaldım.
Gerçek, bazen sevdiğiniz kadını kurtarmak için sığındığınız o bembeyaz duvarların arkasında can çekişir. Berke, lise yıllarından beri kalbinde büyüttüğü Ayça’nın akıl sağlığını yitirişini çaresizce izlerken, çareyi geçmişi trajedilerle dolu psikolog Meriç Kara’ya sığınmakta bulur. Ancak Meriç’in delilik ile gerçekliği ayırt etmek için kurguladığı tehlikeli oyun, bembeyaz bir hastane odasını ölümcül bir kapana dönüştürür. İzleme odasındaki kameralar birer birer kararıp kapılar kilitlendiğinde, zaman Berke için amansız bir düşmana dönüşür. Koridorlarda yankılanan çığlıklar yerini sessizliğe bıraktığında ve o kilitli kapı nihayet kırıldığında, Berke hayatının en korkunç gerçeğiyle yüzleşecektir. Sevdiğiniz insanı kurtarmak için çıktığınız yol, onun sonu olduysa nereye kaçabilirsiniz?
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları