KAN MÜHRÜ

Bu arada kan mührü için bir instagram sayfası açtım hem sonraki bölüm spoilerları yer alıyor hemde ilerde hikaye tamamlansada özel bölümler için küçük mesajlar içerecek takip ederseniz sevinirimm :) İyi okumalaar <33

İg: kan.muhru

Kantine girer girmez kahve kokusunun yoğunluğu burnuma dolmuştu. Normalde beni kendime getiren bu koku şu an hiçbir işe yaramıyordu. Alicia ve Lina köşedeki masada oturmuş bir şeyler konuşurken beni gördüklerinde el salladılar. Onların yanına giderken sinirli ruh halimi biraz yatıştırmaya çalışsamda başarılı mıydım bilmiyordum.

"Kahve alıp geleceğim," dedim ve çantamı masaya bırakıp ilerledim.

Masaların gıcırtısı, öğrencilerin kahkahaları... Hepsi zihnimdeki asıl düşüncenin ardında bir uğultu gibiydi. Önce kahvemi almak için sıraya girdim, sırada aklımda hep Kael'in dediği şey vardı. Beraber işimiz var. Kahveyi aldığımda sıcaklığı avuçlarımı ısıtsa da içimdeki kıskançlığı geçirmiyordu. O kadın Kael'le bir yere gidiyordu ben ise burada, kahveyle oyalanan kıskanç bir gölge gibi arkalarında kalmıştım.

Kızların yanına gelip oturduğumda "Sen iyi misin?" diye sordu Lina. "İyiyim," dedim ama sesimdeki öfkeyi bile gizleyememiştim.

"Off şimdiki derse hiç gidesim yok," dedi Lina bezmiş bir ses tonuyla.Kızlara odağımı çevirmeye çalışmalıydım. Onlarla sohbet etmeli Kael'i kendi haline bırakmalıydım. Sonuçta bunu ben istemiştim değil mi?

"Hangi derse gidesin var Lina?" diye sordum şakayla karışık. O da bana gülerek "Ay hiçbirine!" dedi. Öfkem ve sitemim ona değildi çok şükür Lina dediğiniz her şeyden alınacak bir kız değildi.

"Ders Biyokimya değil mi?" diye soran Alicia'ydı. Bitirdiği kahvenin kupasına kaşık sokmuş onunla oynuyordu.

"Evet öyle," dedim. Teorik bir dersi tercih ederdim. Çünkü aklım hiç ders kaldıracak gibi değildi.

"Bu arada kim benimle orman yürüyüşüne katılmak ister?" diye sordu Alicia.

"Bu soğukta?" diye sorgulayan Lina'ydı. "Almayayım canım..."

"Hadi amaa. Çok eğlenceli olacak."

"Bende istemiyorum, yapmam gereken şeyler var." dedim. "Sen kimle gideceksin?"

"Bir grupla, orman yürüyüşü grubuna katıldım ve çok heyecanlıyım."

"Bu kızın gerçekten işi yok," diyen Lina'ydı. Bir yandan telefonunu eline almış sosyal medyaya içtiği kahveyi atmakla meşguldü.

"Kıskanma, hiç değilse senin gibi telefonda gezinmiyorum tüm gün.Hayatın tadını çıkarmaya çalışıyorum." Dedi Alicia. Lina omuz silkerek kafasını telefonunda kaldırmadı bile. Onların atışmalarını izlemek komikti.

"Hadi kalkalım da gidelim," dedi Alicia kolundaki saatine bakarak. Henüz bitmemiş kahvemi masadan alırken aklımda hâlâ Kael'le o kız vardı.

Laboratuvarın kapısına yaklaşırken burnuma etanol ve deterjan kokusu geldi; işte bilimsel düzenin kokusu. Ne ironik... Hücreler bile düzenli çalışırken benim duygularım hiç bir zaman düzenli değil ve sürekli inişli çıkışlıydı.

Laboratuvara girdiğimde, beyaz önlükler arasında kaybolmuş öğrenciler üzerinde göz gezdirdim. Masaların üzerinde pipetler, jel elektroforez cihazları, protein saflaştırma tüpleri... Her şey olması gerektiği gibi olsada ben burada olmak istemiyordum.