KAN MÜHRÜ

Hararetli konuşmamızdan sonra herkes dağılmış, sadece Eliza ve ben kalmıştık.

Kael ve Andrei etrafta cadılarla ilgili neler konuşuluyor bilmek için vampirlerin arasına karışmaya karar vererek evden ayrıldı.

Baleron'da işlettiği kafeye döndü, bense birazdan okula gidecek ve pek çalışamadığım sınavıma girecektim.

Eliza karşımda oturuyordu, kıvırcık saçları bugün daha da hacimliydi. Altına giydiği kot pantolon bacaklarını sarmış, üzerine desensiz siyah bir body geçirmişti. Ben okula gittikten sonra o da çarşıya inip bir kaç karışım hazırlamak için malzeme alacaktı. Bu yüzden bugün önceki günlere göre daha insancıl gözükmeye özen göstermişti.

Onu incelerken her gün onu görmeye oldukça alışmış olduğumu fark ettim, benim için bir abla görevini üstleniyordu. Sanki bir kaç aydır değilde yıllardır hayatımda gibiydi. Gerçi öyleydi de... Dedem benim doğumumdan itibaren her sene Eliza'ya bir fotoğrafımı yollamıştı, Eliza o fotoğrafları biriktirdiği bir albüm bile hazırlamıştı. Son kan taşıyıcısının vampirler evreninde farklı bir yere sahip olacağını biliyorlardı ve dedem ölümlü olmayan birine beni emanet etmeyi tercih etmişti.

"Okulu bıraksam sence nasıl olur?" Diye sordum birden Eliza'ya. Az önce düşündüğüm konuyla bağlantılı gibi olmasa da aslında bağlantılıydı. Son kan taşıyıcısı olarak bir görevim varsa ona odaklanmalıydım, okul beni oldukça meşgul ediyordu.

Eliza birden gülmeye başlayarak "Tabii canım hemen bırak," diye yanıt verdi.

Yüzümdeki ciddi ifadeyi görünce birden o da ciddileşerek "Şaka olduğunu söyle Nyra!" dedi.