KAN MÜHRÜ

Direksiyon Kael'in ellerinde gitmemiz gereken yere yön verirken bizde direksiyon gibi kendi yolumuza yön vermeye çalışan iki kişiydik.

Aklımdaki düşüncelerin beni nereye götüreceğini bilmesem de içimdeki kötü his beni bir şeylere hazırlıyor gibiydi. Mutsuzdum çünkü kafamda çok soru işareti vardı.

Lina hiç tanımadığı görmediği bir yere gitmek için hazırlanıyordu. Nasıl varlıklar olduğunu bilmediği yaratıkların yanına gidecekti.

Sadece o da değil, diğer sevdiklerimde ona eşlik ediyordu. Diğerleri Eliza'yı havaalanında bekleyecek olsa da Eliza tek başına geri dönebilecek miydi? Cadılar ona bir tuzak kurabilir miydi?

Yol kenarındaki ağaçlar, geceyle bütünleşmiş siluetler halinde akıp giderken her gölge, ayrılığın yankısını hatırlatıyordu. Karanlık bile içimdeki hüznü ve endişeyi saklayamıyordu.

Bu dönüş artık bir kavuşma değil vedanın ardından gelen ağır bir sessizlikti.

Gece yolunun sessizliği içimi sararken, Kael'in arabayı daha da hızlı sürmeye başlamasıyla lastiklerden gelen kayma sesi beni düşüncelerimden ayıran şey olmuştu.

Motorun ritmik uğultusu, yerini yükselen bir sese bırakmıştı. Kendimi bıraktığım, içine gömüldüğüm koltuktan doğrularak "Kael ne oluyor?" diye sordum.