KAN MÜHRÜ

Heyyyo! Nasılsınız? Hikaye nasıl ilerliyor, görüşlerinizi merak ediyorum paylaşırsanız çok sevinirimm 🫶

Alexa ile konuşmalarımızdan sonraki zamanların hepsinde adeta aptal gibiydim. Bir yandan tüm benliğim böyle bir şeyin olmayacağını düşünüyor, bir yandan bu hayatta her şey olabilir diyordu.

Normalde insan dışı varlıklara inanan biriydim. Uzaylı gibi ya da dünya dışında yaşam olduğunu, düşmüş melek gibi şeylerin varlığı benim için normal kabul edilebilirdi ancak bir vampir... Efsaneden ibaretti.

Eğer onlar vampirseler Eliza bana saldırmadan nasıl durmuştu. Hadi onu geçtim kasabada belli bir yaşamları vardı. Sonra aklıma Luca geldi onun farklı hareketleri. Uzak mesafeleri görmesi, bir an kendi bahçelerindeyken arkamı döndüğüm an benim bahçemde olması...

Bir an bu düşüncelerle dönüşü kaçırmaya yaklaşsam da son anda girmem gereken yola girmiştim. Pazar akşamı olmuş ve ben artık yaşadığım yere geri dönmek zorundaydım. Bu yüzden geç saatler olsa da yola çıkmak zorunda kalmıştım.

Yağan yağmurla sürüşüm zorlaşsa da iyi araç kullandığımı bildiğimden akşam araç kullanmaktan korkmuyordum, sakince devam ediyordum.

Radyonun kısık sesinden hafif bir caz sesi geliyordu. Gökyüzü, koyu bir lacivertle örtülmüştü. Arabanın camından dışarı baktığımda; tarlalar, taş evler, eski ağaçlar birer birer geride kalıyordu.

Birden önümde bir hayvan gördüm ve aniden direksiyonu sağa kırıp hayvana çarpmamaya çalışırken az daha hakimiyetimi kaybediyordum. Arabanın sarsılmasıyla bende sarsıldım ve dikiz aynasından gördüğüm hayvana bakmaya çalıştım ama onu göremiyordum.