KAN MÜHRÜ

Gözlerimi kapattığım her gece aynı yere sürüklenmeye başlamıştım.

Karanlık, soğuk ve sessiz... ama sessizlikten daha korkutucu olan şey, o bakıştı. Buz mavisi gözler zihnime kazınmış gibiydi. Ne zaman uykuya dalsam, karanlığın içinden belirip beni bir şeylerden kurtarmaya çalışıyor ama sonra... Kurtardıktan sonra onun sivri dişlerini boğazımda hissederek uyanıyordum. Her defasında...

Nefesim kesilmiş, kalbim göğsümden fırlayacak gibiydi... Rüyalardan sonra gecelerimin kabusa dönüşmesiyle birkaç akşamdır Elizalarda kalmaya başlamıştım. Artık lavanta yağıda etki etmiyordu.

Sabah kabusların etkisiyle uykumu alamadan uyanmıştım. Okula gitme zamanıydı, kızlardan duyduğuma göre benim yokluğumda Thomas'ta okula gelmemişti, bugünde ondan köşe bucak kacacaktım, mesajlarına cevap vermiyor, aramalarını açmıyordum ama o çok ısrarcıydı ve bu iyice sinirimi bozmaya başlamıştı.

Üzerime bir sweetshirt geçirdim ve altıma kot pantolonumu giyerek çantamı aldım. İçine birkaç defter koyarak aşağıya indim. Luca arka camdan atlayarak eve girmişti. Birden yerimden sıçradım ve "Ah!" dedim. Ona alışsamda sabahları uyku sersemi halimle bazen yaptığı şeyler beni ürkütebiliyordu.

"Nylaa." Dedi gülümseyerek ve bana sarıldı. Aramızda güzel bir bağ oluşmuştu, burada kaldığım günlerde daha fazla yakınlaşmıştık açıkcası onlar gerçekten ailem gibi olmuştu.

Okula geldiğimde arabamı park ederek kimseye gözükmeden sınıfa gitme derdindeydim. Daha doğrusu Thomas'a gözükmek istemiyordum. "Hey, güzellik." Diye kalın bir ses duyunca olduğum yerde kaldım. Korkarak arkamı dönerken gelen kişinin Lina olduğunu fark edince "Lina! Ciddi misin?" diye somurttum.

"Hah, onunla karşılaşmaktan bu kadar çekindiğini bilmiyordum."