Ağzım açık, şaşkınlıkla etrafı izlerken Asya elini uzatıp çenemi nazikçe kapattı. "Ne oldu? Neye bu kadar şaşırdın?" diye sordu. Gözlerimle etrafı işaret ederek, "Baksana, her yer canavarlarla dolu!" dedim kekeleyerek.
Konuşmamızı duyan bir canavar aramıza dahil oldu. "İlk geldiğimde ben de saklanmaya çalışıyordum," dedi, sesi şaşırtıcı derecede sakindi. "Sonra diğerlerini görünce saklanmayı bıraktım. İlk gördüğümde ben de tıpkı senin gibi çok şaşırmıştım."
"Gerçekten çok ilginç..." diye mırıldandım.
Asya, kollarını birbirine sararak, "Biraz üşüdüm, hadi bodruma geri dönelim," dedi. Bodruma inmek için bahçeye çıktığımız sırada, bahçenin girişinde babamı gördüm. Elinde benim bir fotoğrafım vardı ve dikkatle ona bakıyordu. Karşısına çıkmamak için kendimi zor tuttum. Ona görünsem acaba korkup kaçar mıydı, yoksa gelip bana mı sarılırdı? Bu sorunun cevabı içimi kemiriyordu. Yanımdaki canavar, "Babamın orada olduğunu fark ettim, gel arkadan dolaşalım," diyerek bizi yönlendirdi.
Bodruma ulaştığımızda ikimiz de yataklarımıza girdik. Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordum; uyku bir türlü gözlerime uğramıyordu. Nihayet dayanamayıp yataktan kalktım ve evin derinliklerinde, bodrumun karanlığında yürümeye başladım. Buzdolabından soğuk bir içecek alıp sessizce koridorlarda turladım. İçeceğim bittiğinde boş kutuyu gelişigüzel çöpe doğru fırlattım. Ancak kutu çöpün dibine çarptığında alışılmadık, metalik bir takırtı yükseldi.
Merakla gidip baktığımda gözlerim fal taşı gibi açıldı. Çöpün içindeki o metalik nesne, kitaplarda okuduğum o aletle aynıydı: Bir zaman makinesi. Hemen makineyi çöpten çıkarıp yere bıraktım ve Asya'yı uyandırmak için bodruma koştum.
"Asya, kalk! Hemen kendine gelmen lazım, çok önemli bir şey buldum!"
Asya gözlerini güçlükle aralayarak, "Tamam, ne oldu? Ne bu acele?" diye sordu. Elimi makineye doğru uzatıp, "Bak, bu... bu bir zaman makinesi değil mi?" dedim.
Asya makineyi görünce bir anlığına şok oldu, "Oha!" diye haykırıp yanına çömeldi. Rastgele tuşlara basmaya başladığında, "Dur, basma öyle! Bir şey olacak, yapma!" diye bağırdım.
Asya, "Ya sakin ol, hiçbir şey olmaz!" derken, makinenin küçük ekranında büyük harflerle "1920 yılına zaman yolculuğu başlatılıyor" yazısı belirdi. Korkuyla Asya’ya baktım; elleri titriyordu. Tam geri kaçmaya çalışıyorduk ki, bir anda gözlerim karardı ve bilincimi kaybettim.
Bölüm Yorumları