Kimliksiz Hatıra (+) Yarı Texting

Her operasyonda birilerini kurtarıyordu ama aslında peşinden koştuğu tek şey, bir buçuk yıl önce kaybettiği o andı.Cengiz komutan son cümlesini söyledikten sonra kısa ama son derece anlamlı bir sessizlik oldu.

Kadın koruma içgüdüsüyle çocuğu hemen yanına çekmişti, çocuk ise hâlâ o merak dolu gözlerle hepimizi, bu yeni gelen kalabalığı izliyordu.Komutan keskin gözlerini bir süre daha üzerimde tuttu, sonra başını hafifçe mağaranın dışını işaret edecek şekilde çevirdi. “Akrep, dışarı gel.” Sesindeki ton son derece sakindi ama o sakinliğin altında konuşulması, hesaplaşılması gereken şeylerin o devasa ağırlığı vardı.