Güçlü görünenlerin içinde en büyük fırtınalar kopar.
Mağaranın dışındaki o ağır, ruhumuzu hırpalayan konuşmadan sonra birkaç saniye boyunca kimse tek bir kelime bile edemedi havada hâlâ dile getirilmemiş, üzerini örttüğümüz onlarca acı şey asılı duruyordu ama o boğucu sessizliği mağara girişinden gelen beklenmedik bir ses anında böldü. “Komutanım,” Başımızı aynı saniyede sesin geldiği yöne çevirdik; Eren mağaranın tam girişinde durmuştu ve yüzündeki o sitemkar ifade öyle ciddi, öyle garipti ki bir an için içeriden çok kötü bir haber verecek, yeni bir tehlikeyi haber edecek sandım.
Cengiz komutan merakla kaşını hafifçe kaldırdı. “Ne var, ne oldu yine oğlum?"
Eren yüzünü çocukça buruşturdu, botunun içindeki ayağını hafifçe yere vurdu. “Ayaklarımın altı yürümekten çok kötü yandı komutanım, Allah rızası için yanınızda ped olan var mı?”
Onur duyduklarına inanamıyormuş gibi gözlerini hızla kırpıştırdı ben şaşkınlıkla Cengiz komutana baktım, komutan da aynı şaşkınlıkla bana baktı. Sonra Demir o sarsılmaz ciddiyetiyle yavaşça başını Eren’e doğru çevirdi yüzü her zamanki gibi donuktu ama gözlerinde o çok iyi bildiğimiz, sinsi alaycı ifade anında belirmişti.
“Hayırdır kardeşim,” dedi dümdüz, hiç istifini bozmayan bir sesle, “Yoksa regl döneminde misin, bu ne hal?” Ortama bir saniyelik mutlak bir sessizlik hakim oldu sonra hem ben hem de Cengiz komutan bu absürt soru karşısında istemsizce, içten gelen bir refleksle güldük. Öyle dağları yıkan büyük bir kahkaha değildi bu ama saatlerdir omuzlarımızda bir balyoz gibi duran o ölümcül ağırlığı birkaç saniyeliğine bile olsa hafifleten, bize nefes aldıran gerçek bir tebessümdü.
Eren’in o umut dolu yüzü anında düştü, sitemle homurdandı. “Abi rica ediyorum dalga geçmeyin ya, burada canımız çıkıyor.” Tam o sırada Onur da mağaranın içinden yanımıza doğru geldi dudaklarında her zamanki o muzip, belli belirsiz gülümseme vardı. Eren ellerini çaresizlikle iki yana açtı, karşımızda ciddi ciddi askeri bir teknik açıklama yapmaya başladı. “Oğlum siz harbiden bu dağlarda yaşamıyor musunuz, bizim pedi operasyonlarda neden kullandığımızı gerçekten bilmiyor musunuz yoksa?” Demir inanmadığını belli ederek kaşını daha da kaldırdı. Eren ise sızlanarak postallı ayağını gösterdi.
“Ayakkabının içine, tam taban kısmına yerleştiriyoruz lan yumuşacık tabanlık gibi oluyor, teri de emiyor, böyle uzun ve amansız yürüyüşlerde insanın ayağını su toplamaktan harbi kurtarıyor.” Yüzünü acıyla buruşturdu. “Benim içerdeki artık iyice yırtıldı, parçalandı, hiç iş görmüyor.”
Onur bu yaratıcı çözüm ve Eren’in çaresiz hali karşısında bir anda kendini tutamayarak yüksek sesle gülmeye başladı. “Ulan sen var ya, bu timin başına gelmiş harbi en büyük felaketsin.” Sonra hemen üzerindeki kamuflajın ceplerini tek tek yokladı. “Dur lan, benim hücum yeleğinin arkasında bir yerlerde olacaktı sanki.”
Bölüm Yorumları