Kimliksiz Hatıra (+) Yarı Texting

En ağır gecelerde bile yüzlerini güldüren bir deli vardı.Eren’in o bezmiş suratındaki komik ifade birkaç saniye daha öylece sürdü sonra kendisi de bu duruma daha fazla dayanamadı ve kendi haline hafifçe, içten gelen bir sesle gülmeye başladı.

Onun bu teslimiyeti ve gülmesiyle birlikte içimizde saatlerdir, günlerdir biriken o ağır gerginlik dalgası bir nebze olsun gevşedi, dağıldı.İnsan bazen en amansız gecelerde, en çaresiz anlarda bile böyle saçma, ufacık anlara tutunuyordu çünkü insanı bu zorlu coğrafyada ayakta tutan şey çoğu zaman kazanılan o büyük zaferler değil, işte bu küçücük nefes aralıkları, bu saf insani anlardı.Demir bu kısa aranın ardından ciddiyetle tekrar çevreyi, o tekinsiz yolları taramaya başladı; yüzündeki o kısa, nadir görülen gülümseme saniyeler içinde kaybolup yerini askeri disipline bıraktı.