Dağ susuyorsa, birileri nefesini tutmuş demektir.
Cengiz komutanın o buz gibi emriyle birlikte hepimiz aynı saniyede keskin gözlerimizi aşağıdaki köye doğru çevirdik aslında ilk bakışta, o mesafeden bakınca her şey son derece sıradan, normal bir köy sabahı gibi görünüyordu. Köyün meydan tarafında, o taş binaların arasında kendince bir hareketlilik vardı birkaç sivil kadın sırtlarında büyük su kapları taşıyordu, küçük çocuklar bir taşın dibinden diğerine neşeyle koşturuyordu, birkaç köy adamı da yaklaşan düğün için hazırlanıyor gibi meydanın tam ortasına tahta masa benzeri şeyler yerleştiriyordu.
Uzaktan, o dağların tepesinden bakınca gerçekten de dertsiz, sıradan bir köy sabahı manzarasıydı bu; ama nedense içime, kalbimin tam ortasına bir türlü oturmayan, beni rahatsız eden tekinsiz bir şeyler vardı. Kaşlarım yavaşça, huysuzca çatıldı gözlerimi iyice kısıp o evlerin arasındaki en ufak detayları bile dürbünsüz seçmeye, anlamlandırmaya çalışıyordum. Bir süre timden hiç kimse konuşmadı, çıt bile çıkmadı sonra içimdeki o rahatsız edici huzursuzluk yavaş yavaş, adeta bir çığ gibi büyüdü. Bir şeyler kesinlikle yanlıştı, bu dağlarda tecrübe ettiğimiz her şeye göre çok yanlıştı.
“Komutanım,” dedim alçaltarak.
Cengiz komutan o keskin gözünü köy meydanından bir an bile ayırmadan, kısık sesle cevap verdi. “Söyle Akrep, ne gördün?”
Nefesimi yavaşça, ciğerlerimi yakarak dışarıya verdim. “Aşağıda bir şeyler ters komutanım.”
Demir bu şüphem üzerine hemen başını bana doğru çevirdi. “Tam olarak neyi gördün, neye takıldın?”
Başımı kayanın üzerinden hafifçe aşağıya, o vadiye doğru uzattım. “İnan bilmiyorum Demir."
Aras da bu sözlerimle birlikte pürdikkat o tarafa kesildi ben ise gözümü o köyün meydanından, o hareket eden insanlardan ayırmadan konuşmaya devam ettim. “Eğer aşağıda gerçekten büyük bir düğün var diyorsak, bu kadar sessizlik, bu durgunluk hiç ama hiç normal değil.”
Demir’in o donuk yüzü bir anda, saniyeler içinde daha da sertleşti o da bu amansız askeri mantığı anında fark etmişti, bana hak verdi. “Akrep sonuna kadar haklı komutanım.”
Onur kaşlarını iyice çattı, anlamayarak sordu. “Ne demek istiyorsunuz abi”
Demir gözlerini iyice kısmış halde, tetikte o köyü izlemeye devam ediyordu. “Aşağıda bu kadar kalabalık, bir düğün hazırlığı varsa eğer, buraya kadar gelmesi gereken o şenlikli seslerin, o dağınık gürültünün olması lazım.” Cengiz komutan bu kez hak verircesine hafifçe başını salladı.
Evet, tam olarak zihnimi kurcalayan, beni huzursuz eden şey buydu aşağıda insanlar durmadan hareket ediyordu, iş yapıyorlardı ama orada garip, insanı ürküten mutlak bir sessizlik vardı. Ne içten gelen bir kahkaha yükseliyordu, ne birinin diğerine bağırma sesi geliyordu, ne de o bildiğimiz düğün telaşının o tatlı, dağınık enerjisi vardı meydandaki herkes fazla kontrollüydü, adımları fazla ölçülüydü. Sanki gizli bir el, biri onlara silah zoruyla nasıl davranmaları, nasıl yürümeleri gerektiğini önceden tek tek söylemiş gibiydi.
Bölüm Yorumları