Eve nasıl girdim nasıl yatağa yattım bilmiyorum. Aklımda, kalbimde, her zerremde Aras'ın o bakışları vardı. Annem doğum günümde gelecekti ve doğum günüm yarındı. Gündüz olmasına rağmen uyuyakaldım. Gece 3 te uyandığımda telefonumda bir sürü bildirim vardı. Aras sürekli beni aramıştı. Gece olduğunu umursamayıp Aras'ı aradım. Telefonu anında açtı.
-Alo?
-Alo Aras beni aramışsın.
-Hmhm bir anda gidince birşey oldu sandım iyi misin?
-İyiyim Aras ama aramaların neden 3 saat önce sona ermiş.
-O kadar arayıp merak ettim son 3 saat aramadığım için mi suçlu oldum Defne?
-Hayır da güzelime noldu?
-Defne uykum var yarın konuşalım.
Ben birşey demeye fırsat bulamadan Aras telefonu yüzüme kapattı. Şok içindeydim. Bana kıyamayan Aras az önce beni kırmıştı. Bunları düşünerek uyumaya çalıştım. Ama uyuyamıyordum. Gece boyu bi o tarafa bi baska bi tarafa döndüm. Sabah kalktığımda aynadan kendimi görünce ben bile korktum. Maskaram yüzümden akmış sürdüğüm kapatıcı gözeneklerime dolmuştu. Dün berbat bi gün geçirsem de bugün okula gitmek zorundaydım. Hazırlandım makyajımı yaptım ve tam evden çıkıyordum ki Aras aradı
-Alo Defne
-Efendim Aras
-Sana bugün bir sürprizim var Defne. Beğenir misin bilemem.
-Ne sen bana sürpriz mi hazırladın tabik ki de beğenirim sevgilim.
-İyi o zaman kantinin orada bekliyorum seni.
-Tamam görüşürüz
-Görüşürüz
Okula giderken nedense birşey düşünüyordum. Aras ses tonunu değiştirmişti. Normalde bana hep yumuşak sesiyle konuşurken bu sefer daha soğuk bir sesi vardı. Acaba sürprizi nasıldı? Okula girdim. Büyük ihtimalle herkes kantindeydi. Tahmin ettiğim gibi öyleydi. Kantine girdiğim an Aras konuşmaya başladı.
-Evet sayın seyirciler bugün bi kızın en berbat doğum gününü izleyeceksiniz. Ama bundan önce bir alkış alabilir miyim?
Herkes alkışlamaya başladı. Oradaki herkes halinden memnun gözükürken arkada oturan Gizem Aras'a nefret dolu bakışlar atıyordu. Ben ise tek bir sözdeydim 'berbat doğum günü' mü demişti o? Aras yanıma yaklaştı
-Evet Defne. Senden ayrılıyorum. Bugün ilk öpücük falan verecektik ya hayaldi kızım o. Senle sevgiliyken her defasında senden iğrendim. Ha bu arada beğendin mi doğum günü sürprizini?
Ne demişti o? Ayrılmak, biz, neden? Kalbim hızlanmış ve ağrımaya başlamıştı. Sesim resmen bir fısıltı gibi çıktı ama Aras çok net duyuyordu.
-Sen..beni kandırdın mı
-Hah sonunda yeni anladı tabikide evet kızım. Sen o gün öylesine sorduğumu sandın dimi. Asla. Senden nefret ediyorum.
Aras'ın sözünün devamını dinlemeden koşmaya bailadım. Dışarı çıktım. Herşey bir yalandan mı ibaretti. Kapının önünde annem vardı hemen arabasına bindim.
-Beklediğimden erken gelmişsin sen ağladın mı lan
-Anne nolur sür şu arabayı sonra anlatırım.
Aras'ın gözünden
Ve Defne gitti. Belki de bir daha hiç gelmemek üzere gitti. Onu kırmıştım ve kalbi ağrımaya başlamıştı. Bunu istemeyen son kişiydim ama eğer yapmazsam babam onun hayatını bitireceğini söylemişti. Onun ölmesindense kalbinin kırılması daha iyiydi. Umarım hayatına bakar. Umarım gelecek hayatında mutlu olurdu. Ellerim titriyor gözlerim dolmaya başlamıştı. En son bahçeye çıktım. Tabikide Defne çoktan gitmişti. Onun doğum gününde bunu yapmıştım. Zaten o doğum gününü sevmezdi ama kutlamasını isterdi. Ben ise o günü ona zindan etmiştim. Defnem beni affetse ben kendimi affedemezdim.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
😶😶😶😶😶😶😮😮😮😮
Yorum
Yorum bulunamadı.