Aras beni revire götürdü ve koltuğa bıraktı. Kendisi arkada bandaj işleri ile uğraşırken ben düşüncelerimle savaşıyordum. Neden bunu yapmıştı neden bana iyi davranıyordu beni orada bırakabilirdi kendim halledebilirdim tamam belki halledemezdim ama çalışırdım. Ama o beni bırakmadı neden? Bir dakika Defne lütfen aptallaşma kim olsa sana bunu yapardı. Bu Aras'a özgü bir şey değil. Ben bunları düşünürken Aras yanıma geldi ve hemen yanımdaki koltuğa oturdu. Nedense yüzünde değişik bir ifade vardı.
-Noldu Aras uykun mu geldi.
-Uykum var ama sorun değil aptal kız sorun olan şuan yapacağım iş
-Yoksa..senin kana karşı birşeyin mi var?
-Hmhm
-O zaman boşver ben yapa-
- Neden hep böylesin Defne? Neden hep bazı şeyleri kendinden halletmeye çalışıyorsun. Bırak da ben yapayım. Tamam kana karşı bir şeyim olabilir ama bu sana bunu yapmayacağım anlamına gelmez.
-Emin misin.
-Evet.
-Sen bilirsin.
Aras yaramla uğraşırken ben her zamanki gibi düşüncelerimle savaşıyordum. Nedense bunu normal biri bana yapmaz gibi geliyordu. Hayır yani benim kana karşı bir şeyim olsa ve sevmediğim birinin bir yeri kanasa ona yardım etmezdim. Umurumda dahi olmazdı. Ama Aras bunu bana neden yapmıştı? Yoksa ben onun sevmediği biri değil de daha önemli biri miydim. Of yine saçmalıyorum değil mi her küçük şeyde bir anlam buluyorum sadece arkadaş olarak yaptı. Beni orada kötü durumuna bırakmak istemedi. Yani başka bir anlamı olamaz bunun değil mi. Artık herşeye anlam yüklemeyi bırakmalıyım. Acaba ona güvensem mi diye düşünüyorum ama en son birine güvendikten sonra her yakınım tarafından ihanete uğradım. Bir daha birine güvenmemeliyim Özellikle Aras'a. Ben bunları düşünürken Aras bana seslendi.
-Defne
-Hm
-Kanaman durdu ayağın da hafif burkulmuş.
-Tamam doktor bey.
-Büyüyünce Cerrah Bey dersin.
-Sende bana doktor hanım.
-Büyüyünce görüşebileceğimizi düşünmen değişik.
-Ne..ben öyle birşey söylemedim.
-Onu bunu boşver de yürüyebilir misin?
-Hayır desem napıcaksın
-Kucağıma alacağım.
-Mutlu bir şekilde?
-Asla,iğrenerek.
-Sanki meraklıydım ben sana. Yürüyebilirim tabi.
Kalktık ve sınıfa gittik her zamanki gibi sıralarımıza oturduk. Telefonlarımızın şarjı bitmişti. Ya uyuyacaktık ya da konuşacaktık. Ancak benim uykum yoktu, o yüzden konuşmaya başladım.
-Ya sen Aras?
-Ne ben?
-Senin ailen nasıl? Hiç bahsetmedin?
-Hm
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Defne aynı ben valla bende kana karşıyım ve kızım sen roman mi yazdın bu ne aşırı guzrll
Yorum
Yorum bulunamadı.