Evde hala gecenin gelmesini bekliyorduk saat 12 ye 15 dakika kalmıştı. Aras'a sert bir çıkışta bulunmuştum o yüzden daha yumuşak bir sesle.
-Aras, takımda başka biri var mı?
-Maalesef
-Ya kim
-Emre
-Hmhm
-Noldu sevindin mi
-Seninle tek kalmayacağım için biraz sevindim.
-Peki
Artık ikimiz de beklemekten yorulmuştuk ve dışarı çıktık. Zaten Emre de evime doğru geliyordu. Beraber sokaklarda yürümeye başladık. Önce birkaç insanın kavgalarını gördük, bir çiftinin kavgalarını gördük ve notlar aldık. Emre bir marketin önüne geldiğimizde şunu söyledi
-Ben markete gidiyorum birşey istiyor musunuz?
-Kahve alabilir misin Emre
-Tamamdır Defne
Emre markete girdi. Kahve istememin nedeni hem biraz uykumun gelmesi hem de kahveyi hep sevmiş olmamdı. Tamam bugünkü 2. kahvem olabilir. Ama yani seviyorum yapacak bir şey yok. Ben kahvemin nasıl olabileceğini Emre'nin nasıl bir şey alacağını düşünürken Aras şunu söyledi
-Neden kahve?
-Çünkü severim.
-Ama çok içiyorsun?
-Sanane
Gerçekten sinirlenmiştim onu neden ilgilendiriyor ki benim çok kahve içmem. Geri adım atmıştım ama atmaz olaydım arkamdaki kanalizasyon kapağına takılıp geriye doğru düşüyordum. Ancak o sırada Aras beni yakaladı. Gereğinden fazla yakındık. Ama ikimizde geri çekilmedik. Nedense içimde değişik bir his oluştu. Hani o 'kelebekler uçuştu' derler ya galiba o bende olmuştu. Ama Aras'a aşık mı oluyordum? Bunu yapmamalıydım. Tam o anda Aras'la göz göze geldim. Bana...çok güzel bakıyordu. Ve elleri..öyle bir tutuyordu ki sanki hiç bırakmak istemez gibi. En son Aras beni bıraktı.
-Bir dahakine dikkat et aptal kız. Ben olmayabilirim.
-Hmhm
Acaba o da benim hissettiklerimi hissetmiş miydi? Onun da karnındaki kelebekler hareket etmiş miydi? Bunları merak ediyordum ama kabullenmiyordum. Kenara gidip oturup kendi kendime söylendim.
-Gerçekten mi Defne. Bunları düşünmüş olamazsın. Gayet normal birşeydi. Kim olsa seni orada kurtarırdı. Gerçekten yere mi düşmeni izleyecekti. Tamam gereğinden fazla tutmuş olabilir. Ama belki de tutmasaydı elinden kayacaktın. Yani tamamen senin iyiliğin içindi. Hemen anlam yükleme.
-Neye anlam yüklemeyecekmişsin aptal kız
Aras yanıma gelmiş ve son sözümü duymuştu. Neyseki ilk sözlerimi duymadı.
-Hiiç aa bak Emre geliyor.
Emre yanımıza geldi ve bir parka gittik.
Emre:Bakın şurada bank var hadi oturalım.
-Yaa niye parka geldik o zaman salıncağa binelim.
-Tamam da peri kızı ne gerek var biraz oturalım sakinleşelim.
Bölüm Yorumları