AĞLAYAN AĞAÇ

Birkaç saniye donup kaldı Bianca.Sustu da bir süre.Ortaya atılan bu gizemli tehdit onu etrafını saran soğuk havadan bile daha çok ürkütmüştü.Elleri titriyor.Kalbi olabilirmiş gibi gittikçe ritmini arttırıyordu.Nefes alışverişi düzensiz bir hal aldığında, gözlerini kaplayan buğu onu birkaç adım geriye doğru sürükledi.Dengesi gittikçe bozuldu ve tutunmak için parmaklarını hemen önünde olan çiçeğin yapraklarına değdirdi.Yaptığı şeyin farkında bile değildi oysaki.

_ Bianca ! " diye telaşla öne atıldı Harold ve devamında cümlesi korku dolu bir tınıda devam etti. " Ona zarar vereceksin. " 

Daha cümlesi bitemeden genç kızın parmaklarında hissettiği kadifemsi dokunuş ürpermesine sebep olmuştu.Belki de en heyecan verici bu anı, hayaline ulaşmayı arzuladığı dileği, avuçlarının içerisindeydi.Hissettiği telaşa zıt düşen heyecanı gün yüzüne çıkarken, Harold'an duyduğu cümleleri zihni çoktan geriye doğru iteledi.

Sonra birşey oldu...

Anlık bir boşluk bütün zerresini kapladı..

Şimdi önünde gördüğü kocaman bir resim tablosu var gibiydi.Sonbaharın renklerine eşlik eden hafif bir rüzgar dallardaki yaprakları yere savuruyor ve çıkan ses zihnindeki bütün odalarda yankılanıyordu.

Dudaklarını araladı.Sonra gerisin geri kapattı. " Burası da neresi ? '' diye bir çığlık savruldu düşüncelerinin arasından.Ayakları bununla bir komuta geçmiş gibi birkaç adım attı ileriye doğru.Etrafta gezdirdiği bakışlarının değdiği her yer yabancıydı.

Bulunduğu ormanın aksine burası gövdeleri küçük, ama dalları sanki göğe ulaşacak kadar büyük ağaçlarla çevriliydi.Ayaklarının ucunda hissettiği yaprakların devamı ise hala dalların üzerlerinde durmayı sürdüyor ve hiçbir sergi de göremediği bir manzarayı ona sunmak istiyor gibiydi.Bu büyüleyici an onu bulunduğu zamana tutsak etmiş ve zihni sanki bir sanrının içine hapsolmuştu.