AĞLAYAN AĞAÇ

Konuşmalar bir süre kesildi.Orman büyük bir sessizliğe gömüldüğünde Bianca sanki bu ana uyum sağlamak istercesine olduğu yerde donup kalmıştı.Daha dün mevsimsiz diye adlandırdığı bu yer neredeyse çizmelerinin boyuna aşacak kadar karla kaplıydı.Bu düşüncesiyle aklına daha az önce gördüğü şato geldi.Etrafına örülen surları ya da içinde annesinin zevkine göre döşenen hiçbir eşyası yoktu belki, ama tam olarak aynıydı.Üzerine yağdığı karlar, etrafından olan buzdan sarkıklar bile onu saklamaya yetmemişti.

Mesela  heryeri kaplayan bu kar yığını onu üşütmüyordu.Üzerindeki pelerini ya da elindeki eldivenleri çıkarsa da bir soğukluk hissedemeyecekti.Bu orman sanki sahte bir tiyatro sahnesini andırıyor, yapay ama merak uyandırıcı bir korkunçluğun tablosunu çiziyor gibiydi.

Bianca şimdi ise tüm cesaretini kaybettiği bu yeri çıkışı olmayan bir korku tüneline benzetti.Şehirde varlığını duyduğu bu yer anlatılana göre heyecen verici bir ürkünçlüğün popüleritesi olmasının yanı sıra birçok sosyetenin ilgisini çeken eğlence merkeziydi.Bir adım ileriye atsa karşılacağı heyşerden korkuyor, ama geriye gitse ona bir çıkış görünmüyordu.Bianca'nın hiçbir zaman onu terketmeyen merakı sanki korkup bir kapı arkasına saklanmış gibiydi.

_ Peki ona söyleyecek misin ? " tekrar o yabancı adamın sorusunu duyduğunda nefes almayı bıraktı.Çünkü sesi  çok daha yakından geliyordu ve etrafı saran sık ağaçlar olmasa farkedilmesi içten bile değildi.Korkuyla kasılan bedenini bir ağacın gövdesine yasladı.Onu saklayacak kadar genişti.Şuan ne yaparsa yapsın yakalanacağını fısıldıyan o uğursuz sesler zihnini ele geçirmiş, hissettiği korkuyu büyütmekten başka bir işe yaramıyorlardı.

_ Buna mecbur kalmamayı diliyorum.

_ Kalacaksın Harold.O gün geldiğinde kaybettiklerin sadece ölü bir orman olmayacak.Biz " diyerek bir süre sustu adam.Söylemesi sanki çok zormuş gibi acıyla yutkundu. " yavaşça ruhumuzu kaybediyoruz. " 

Bianca duyduğu anlamsız cümleleri zihninde bir yere koymaya çalıştı.Neden bahsettikleri anlamak için çabaladı.Ama tıpkı Harold gibi düşünceleri de koca bir sessizliğe gömülmüş gibiydi.Orman bir süre suskunluğun ardına saklandı.O bir süre daha ağaca tüm bedenini yaslayarak olduğu yerde gizlendiğini sandı.

_ Ben " diye cümleye başlayan Harold'ın sesi duyduğu uğultuyla bıçak gibi kesildi.Çok uzak olmayan bir karartı hızla onlara doğru yaklaşıyordu.Alex farkettiği şeyle öne doğru atıldığında onu Bianca'nın korku dolu çığlığı takip etmişti.Bu gördüğü bir sanrı olmalıydı.Üzerlerine doğru gelen karga sürüsü izlerini bulmuş ve neden olduğunu bilmediği bir intikamın peşini asla bırakmayacakmışcasına üzerlerine doğru geliyordu.