AĞLAYAN AĞAÇ

Bir çığlık sesiyle uyandı.Hayır !

Bu birkaç haykırış ve çok sayıda bağırtıdan başka birşey değildi.Gözlerini açtığında tek gördüğü sönük bir mumun aydınlığı ve hala karanlığını koruyan sıradan bir geceydi.Etrafındaki tanıdık olmayan eşyalarda ve yaprakların sardığı boş duvarda gezdirdi bakışlarını.Yanlızdı.Uyuduğu zamanın aksine güzelliğini kaybetmişti bulunduğu yer.Kaldığı kulübeden çıkarken içinde hissettiği korku ve neler olduğunu anlamaya çalışan karmakarışık hislerle gözleri hemen ilerisinde yanan meşâlelerde takılı kalmıştı.Bir halka haline gelmiş kalabalığın sesleri gitgide yükselirken bedenindeki ürperme soğuğun değil , belki de duymaya devam ettiği birkaç acı dolu ağıtın getirisiydi.Tanıdık bir yüz aramaya çalıştı ilk önce.Ama başarılı olamayınca adımlarını ilerletip , kalabalığın biraz gerisinde duraksadı.Ortada yatan bedeni, daha doğrusu cesedi gördüğünde gözleri korkuyla büyürken, nefesi hızlanmaya başlamıştı.Tanımadığı ölünün başında duran üçlüyü gördü.Kalabalığı biraz yararak onlara doğru ilerledi.Çok değil, daha birkaç saat önce güzel diye adlandırdığı kız şuan ölü bir halde ortada öylece yatıyordu.Şaşkındı.Olanlara tepki gösteremeyecek kadarsa gerçeklikten uzak hissediyordu.Onun bu halini ilk farkeden Harold olduğunda , kızın gözlerini kapattı hemen.Şoka girmiş bedenini kalabalıktan uzaklaştırırken , son anda gördüğü vahşilik Bianca'nın hissizleşmesini sebep olmuştu.Duyuyordu mesela.Karşısında onu sarsarak adını haykıran Harold'ı duyuyor, ama bir karşılık bile veremiyordu.Yüzüne çarpan soğuk suyu hissettiğinde bütün vücudu titredi ve içinde boğulduğu bu halden de hızla uzaklaştırdı onu._ Kendine gel Bianca.Beni duyuyor musun ?Bianca aldığı kesik nefeslerle cevap vermeye çalıştı.Hala kendine gelebilmiş değildi._ Gördüklerim gerçek mi Harold ?