Barış, aldığı bu soru karşısında bir an duraksadı. Zihninde hâlâ bir çıkış yolu aramaya, Ateş’i manipüle etmeye çalışıyordu; dudakları mırıldandı ama kelimeler tam olarak dökülmedi. Onun bu tereddüdünü gören Ateş, hiç vakit kaybetmedi. Soğuk bir alayla geriye doğru bir adım attı:
"Tamam o zaman... Söyleme. Ben onları kendim de bulurum nasıl olsa. Sonuçta bugüne kadar hiçbir avım elimden kaçmadı."
Ateş, kelimesini bitirir bitirmez yerdeki o jiletlerle donatılmış ağır sopayı kavradı. Hiç duraksamadan sopanın ucundaki keskin jiletleri, Barış’ın çıplak tenine, göğsünün tam üzerine hoyratça dokundurdu. Jiletlerin soğuk ve keskin yüzü tenini kesmeye başladığı o ilk saniyede, Barış acı içinde sarsıldı.
O keskin çeliğin canını nasıl yakacağını çok iyi anlayan Barış, daha fazla dayanamayarak avazı çıktığı kadar haykırdı:
"Tamam! Tamam, anlatacağım! Dur, yapma!"
Barış, aldığı nefes boğazına batarken, titreyen sesiyle Demir’in dışarıda bıraktığı tüm adamların gizlendiği konumları, hastaneye yapılacak olan saldırının detaylarını ve Ateş’in imparatorluğunu yıkmak için kurdukları hain planın her bir aşamasını tek tek itiraf etmek zorunda kaldı. Karanlık odada sırlar çözülürken, dışarıdaki av için Ateş'in elindeki namlu çoktan doğrulmuştu.Ateş, Barış’ın titreyen sesle anlattığı tüm konumları ve hastane baskını planını zihnine tek tek kazıdı. Barış, her şeyi itiraf etmenin verdiği çaresizlikle nefes nefese kalmış, Ateş’in durmasını ümit ederek gözlerinin içine bakıyordu. Ancak Ateş’in içindeki öfke ve intikam arzusu, sadece birkaç kelimeyle dinecek cinsten değildi.
Elindeki sopayı sertçe yere fırlattı. Gözlerinde en ufak bir merhamet kırıntısı bile yoktu. Barış tam kurtulduğunu sanıp derin bir nefes alacakken, Ateş içindeki tüm nefreti ve gücü sağ yumruğuna topladı.
Barış’ın suratının tam ortasına, hücrede kemik sesleri yankılanacak kadar feci, yıkıcı bir yumruk indirdi. Yumruğu savurduğu an, dudaklarından dökülen o buz gibi ve keskin cümle yeraltının duvarlarına çarparak çınladı:
"Bu da Tanzimat olsun! Senin o kirli devrini yıkıp, kuralları en baştan yazmanın ilk adımı!"
Darbenin devasa şiddetiyle Barış’ın ağzından ve burnundan taze kanlar fışkırdı. Dişleri birbirine vururken başı hızla yana savruldu ve zincirlerinin izin verdiği ölçüde sert beton zemine kapaklandı. Bilinci anında bulandı, acı dolu boğuk bir inilti çıkarırken gözleri yarı baygın bir halde tavana dikildi.Ateş, yerdeki kanlı silüete tiksintiyle son bir kez baktıktan sonra arkasını döndü ve ellerini birbirine sürterek hücrenin ağır demir kapısına doğru yürüdü. Dışarı çıktığı an, kapının önünde pürdikkat bekleyen Baran ve adamları anında hazır ola geçtiler.
Ateş, cebinden çıkardığı mendille elindeki kanı silerken gözleri vahşi bir avcı parıltısıyla parlıyordu. Baran’a bakarak çelik gibi sert bir sesle konuştu:
"İhtiyar her şeyi öttü. Demir’in dışarıda kalan bütün itlerinin yerini, hastaneye ne zaman ve nasıl saldıracaklarını biliyoruz."
Bölüm Yorumları