BEYAZ ATEŞ

Bölüm 26•

25. CANAVAR

Tema:

Okumadan önce şarkıları açmayı unutmayın.

Şarkı: Blackmore's Night, Loreley
Gözlerimi araladığımda başımda dikilen bir Ujiteru görmeyi beklemiyordum. Korkuyla sıçradığımda elimi kalbime götürdüm. Derin derin nefes alıp kaşlarımı çattım. Ujiteru ise sırıtarak bakıyordu. "Ne dikiliyorsun kafamın üstünde ya?" diye sorduğumda Ujiteru biraz geri çekildi. "Uyanmanı bekliyordum."
Kafamı iki yana salladım. "Deli misin? Uyanacak olsam uyanırım zaten. Başımda dikilmenin ne anlamı var? Neden uyanmamı bekliyordun?" Ujiteru parmaklarını iç içe geçirip kollarını havaya kaldırdı ve gerinmeye başladı. "Yarana bakıp seni eğitmeye devam edeceğim çünkü."
Gülerek gözlerimi devirdim. "Ravnoy'u almamı en çok sen istiyor gibisin." Ujiteru kaşlarını kaldırarak beni onayladı. "Tabii ki en çok ben istiyorum. Ravnoy'u alırsan orası artık senin olur ve ben de artık mağarada yaşamam. Bu taş duvarların, taş zeminlerin içinde uyumak ne kadar zor biliyor musun? Her yerim tutuluyor günün sonunda." kahkaha atıp yatakta doğruldum. "O kadar haklısın ki, diyecek söz bulamadım."
Ujiteru eline pamuk, makas ve antiseptik solüsyon alıp yanıma oturdu. "Evet, bakalım yaran ne durumda. Dikişi almam gerekebilir." kafamı aşağı yukarı salladım ve onu izlemeye başladım. "Şey, üzerini çıkarman gerek."
Utançtan yanaklarım yanmaya başlamıştı. Ellerimle üzerimdeki tişörtü sıyırdım. Üstümde sadece sutyen ile kalmıştım. Ujiteru ise gülümseyip "Utanmana gerek yok. Benim derdim iyi olman." dedi. Gülümseyip "Biliyorum, teşekkürler." dedim.
Ujiteru göğsümün üstüne kar sürdü. Dondurup uyuşturmak için. Karın soğukluğu ürpermeme neden olsa da ses etmedim. Daha sonra pamuk ile karın bulaşan suyunu sildi. "Dikişleri almanın vakti gelmiş. Biraz acıyabilir, dayanabilir misin?" kafamı eğip dikili olan göğsüme baktım. "Dayanırım sanırım."
Ujiteru usulca makası eline aldı ve ipleri kesmeye başladı. Cımbız ile ipin ucunu tutup yavaşça çektiğinde kaşlarımı çattım. O ipin içimde hareket ettiğini hissedebiliyordum ve biraz sızlıyordu. İpi tamamen çıkardığında rahat bir nefes aldım. "Şimdi temizledik mi tamamdır." antiseptik solüsyonu pamuğa döküp yaralı bölgeme sürdü. Biraz yaksa da bir şey demedim. "Bitti mi?" sorumla birlikte eşyalarını kaldıran Ujiteru kafasıyla onayladı. "Bitti."
Üzerimi giyip ayağa kalktım. "Bugün ne yiyeceğiz?" Ujiteru üzerine pelerinini alıp kafasına şapkasını geçirdi. "Bugün benimle gelmek ister misin? Yiyecek bir şeyler bulmak için." hevesle yerimde zıpladım. "Olur, çok isterim." zaten burada durmaktan da sıkılmıştım.
Siyah pelerinimi giyip şapkasını kafama geçirdim. Ujiteru mağaradan çıkınca ben de onu takip ettim. Sırtında okları ve yayıyla tam yanımda yürüyordu. "Buraya ilk geldiğimde herkesten nefret ediyordum." diye laf attım ortaya. Ujiteru'nun dudağının köşesi kıvrıldı. "Şimdi?" omuz silktim. "Şimdi ise dostlarım var. Asla burada birileriyle yakınlık kuracağımı tahmin etmezdim."
Ujiteru yerde gördüğü mantarları toplarken ben de ona yardım ettim. "Ben de artık yalnız yaşayıp yalnız öleceğimi sanıyordum." gülümsedim. "Yalnız ölmene asla izin vermem."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

beliz
@beliz•2 hafta önce

Emeğine sağlık abla🤍