BEYAZ ATEŞ 1

Okumadan önce şakıları açınız.

Şarkı: Myrkrheimr, Dance of the Wolves

İnsan zamanın değerini ne zaman anlardı?

Sevdiği birini uğurladığı zaman mı? Bir yere yetişemediği zaman mı? Yoksa ölümle burun buruna olunca mı?

İnsan bu duruma gelince bir salisenin değerini bile anlıyordu. Boşa harcadığı zamanlar içinse derin bir pişmanlık duyuyordu.

Babam benim özel biri olduğumu, insanların o yüzden korktuğunu söylemişti. Buna inanamamıştım çünkü bu sadece masallarda olurdu değil mi? Çünkü babamın bana anlattığı masallarda hep özel güçlere sahip bir kız vardı. O ben miydim?

Daha sonra duygu durumum aniden değişmesi sonucu kolumda bir sızı hissetmiştim. Beyaz Ateş’in İzi... O gece o kadar güçlü şekilde sızlamış ve parlamıştı ki, önümü açan bir fener gibiydi. O iz, benim duygularıma göre tepki göstermişti. Benim canım yanıyordu çünkü onun da canı yanıyordu. Ya da ben öyle sanıyordum, bilmiyorum.

O günden sonra bir şeylerin ters gittiğini, benim gerçekten de sıradan biri olmadığımı anlamıştım.