40 GÜN

Karan beklemediğim zamanda anda yaptığı öpücükten sonra hızla geri çekildi utanç duygusuyla 

*-özür dilerim.

Fazla ileri gittiğini düşünüyordu birbirimizi daha tanıma fırsatı bile bulamamıştık ama yalan yok gerçekten de içimde duygular besliyordum… aynı şekilde oda farkındaydı ne yaptığının beklemiyordu benim gibi. 

Konuyu değiştirmek için dosyaları ani hızla elime aldım ve sayfalarını gerginlikle açtım ve bugünkü planları söyleyecektim teker teker *- buda sonun Karan net kelime ile araya girdi 

*- sence de sana açıklamam gereken söz yok mu. Elimden dosyayı alarak eğildi *- tekrardan özür dilerim.

Ne diyecektim çok yakındaydı aramızda yine mesafeyi aşmıştık *- iş yerindeyiz ve ben çalışanınızım. Ciddiyetle konuşurken karşımdakinin ise umurunda değildi karana döndüm ciddi tepkiyle *- iş için buradayım karan de-mir sözlerimi kullanarak resmi konuşma yapmam gerekiyordu

Masaya vuruş* beni dinlemesi gerekiyordu benim amacım başkaydı işti… buraya aşk yaşamaya gelmemiştim sonuçta sınırları aşmam yerine yükseltip kendi tarafımda olmasını sağlamalıydım Atakuş şirketini

Takvime doğru işaret yaptım karana arkasına dönüp geri sayıma göz attı aynı yere bakıyorduk *-bu neydi? Anlam verememişti duraksadı* anıları vardı demiştim içimde hatırlamak istemediği şeyleri göz önünde bulundurarak buraya geldi karan demir içinden saymaya devam etti içinden saniyeleri 40 saniye gün… endişeyle karana döndüm baştan aşağı süzerek omzuna dokundum *- iyi misiniz. İyi değildi ama yardımcımdı olamazdım sadece izleyebiliyordum karanı sakinleştirmeye çalışmaya devam ettikçe susmamıştı devam ediyordu 

Travması vardı ama sebebini bilmiyordum eliyle çantasını göstermeye çalıştı *-sakinleştirici hap diyerek tekrarladı orda olduğunu söyledi kalbine dokundu gözlerini yumarak. Derin nefes alarak eliyle göstermeye devam etti… 

Kapı açılış* 

Ceren toplantı saati için gelirken habersizce göz attı karanın halini gördükten sonra hızlıca yanına gitti bana dönerek *- ilacını ver hemen ciddi ses tonundan sonra ceren su doldurmaya çalıştı hızla ben ise 

İlaç dolabına gittim hızla arkamı döndükten sonra yere kolye düştü aniden kolyeye göz attığımda tanıdık gelmişti. 

♪

Gitar sembolü taşıyan bir kolyeydi tıpkı benimkine benziyordu. Kolyeyi elime aldım gizlice göz atmak için göz attığımda hafif dokunuşla kolyeye avcumla kapattım *- Cenk… onunda kolyesi böyleydi cerenin görmemesi için çantama koydum kolyeyi 

"bu kolye birbirlerini tanımasına sebep olacak kolyedir belki de." ikisine de ait kolyeyi aslında Nil`e aitti. 

5.9.2023 

Karanı derinden sarsan tarihti tek babasını kaybetmedi aklını da kaybetmişti tüm her şeyin sorumluluk ondaydı karanda kendisi için bunu yapmak zorundaydı babasına verdiği bir söz vardı tıpkı kız kardeşine verdiği söz gibi 

Hastane* 

Ailem annem yengem babamı bekliyordu kalabalığı anlamamıştım ilk başta annem öfkeyle bana yaklaşırken kuzenim tutmaya çalışırken Arife döndü 

*- koruma bana şu çocuğu sinirliydi ama banaydı siniri.