Gülüşünde saklı

Sabahın ilk ışıkları çadırın ince kumaşından içeri süzülüyordu.Telefonuma baktım.06.42Mesaj...Gerçek miydi?Yoksa biri benimle oyun mu oynuyordu?Azra'nın derin nefes alışlarını dinledim.

Hâlâ uyuyordu."Sadece bakıp döneceğim..." diye geçirdim içimden.Sessizce fermuarı açıp dışarı çıktım.Hava serindi.Çimenlerin üzerindeki çiğ damlaları ayakkabılarımı ıslatıyordu.Telefonuma baktım.06.58Adımlarımı hızlandırdım.Göle vardığımda etraf bomboştu."Kimse yok..."Etrafı dikkatlice süzdüm.Ağaçlar...Kuş sesleri...Rüzgârın hafif uğultusu...Başka hiçbir şey yoktu.Tam geri dönecekken ayağıma bir şey takıldı.Eğildim.Küçük, siyah bir kutu...Kaşlarımı çatarak elime aldım.Üzerinde beyaz bir not vardı."Aç."Derin bir nefes aldım.Kutuyu yavaşça açtım.İçinden eski model gümüş renkli bir anahtarlık çıktı.Kalp şeklindeydi.Arkası çevrildiğinde tek kelime yazıyordu."Güven.""Nedir bu..."O sırada telefonum titredi.Bilinmeyen NumaraKutuyu sakla.