Gülüşünde saklı

Koridordaki gürültü her zamanki gibiydi.Bir tarafta kantine koşanlar...Diğer tarafta son anda ödev yetiştirmeye çalışanlar...Can ise yine bütün okulun dikkatini üzerine çekmeyi başarmıştı.Elinde plastik bir su şişesiyle koridorun tam ortasında durmuş, yüksek sesle bağırıyordu."Arkadaşlar!

Çok önemli bir açıklama yapacağım!"Oğuz başını duvara yasladı."Can...""Hı?""Ne olur bugün normal ol."Can ciddi bir ifadeyle başını salladı."Olmam.""Beklediğim cevap buydu zaten."Muhammed gülerek Can'ın omzuna vurdu."Hadi söyle bakalım, bu sefer ne oldu?"Can derin bir nefes aldı."Bugün matematik öğretmeni bana 'Aferin Can.' dedi."Hepimiz aynı anda ona döndük."Ee?"Can gözlerini kıstı."Hayatım boyunca ilk defa."Azra kollarını bağladı."Sonra uyandın mı?"Sınıf kahkahaya boğuldu.Can hiç bozulmadan devam etti."Hayır.""O zaman?""Sonra 'Aferin Can, sonunda sustun.' dedi."Bu sefer ben bile kahkahadan iki büklüm oldum.Rüzgar gülerek başını salladı."Olum sen gerçekten başka bir gezegenden gelmişsin."Can gururla göğsünü kabarttı."Teşekkür ederim.""İltifat değildi.""Ben öyle kabul ettim."Tam o sırada telefonum cebimde hafifçe titredi.İçime garip bir his çöktü.Kimse fark etmeden ekranı açtım.Bilinmeyen Numara— Gülmeye devam et.