Gülüşünde saklı

Rüzgar tam karşımda duruyordu.Yüzünde her zamanki o rahat gülümseme vardı.Ama bilinmeyen numaranın attığı mesaj aklımdan çıkmıyordu."Arkadaşların komik...

Ama içlerinden biri birazdan sana bakıp ilk yalanını söyleyecek."Kalbim istemsizce hızlandı.Rüzgar cebindeki telefonu çıkarıp saate baktı."Çağla.""Hı?""Seninle biraz konuşabilir miyiz?"Azra bana baktı.Ben de ona.Can hemen araya daldı."Ben de geleyim."Rüzgar kaşını kaldırdı."Niye?"Can omuz silkti."Meraklıyım."Muhammed Can'ın ensesine hafifçe vurdu."Olm her şeye karışma.""Karışmıyorum.""Şu an karışıyorsun."Can düşündü."Doğru."Oğuz iç çekti."Farkına varman güzel."Azra kollarını bağladı."Tamam Can.""Hı?""Sen bizim güvenlik kamerasısın."Can'ın gözleri parladı."Ciddi misin?""Hayır.""...""Üzüldüm."Ben istemsizce güldüm.Rüzgar hafifçe başını salladı."Gelebilir misin?"Derin bir nefes aldım."Tamam."Azra kulağıma eğildi."Bağırırsan yetişirim.""Ne bağıracağım?""Bilmiyorum.""Senaryo yazıyorum."Gülümseyerek Rüzgar'ın peşinden yürüdüm.Koridorun sonuna geldiğimizde durdu.Birkaç saniye hiç konuşmadı.Sadece yere bakıyordu.Sonunda sessizce konuştu."Öncelikle...""...Özür dilerim."Şaşkınlıkla yüzüne baktım."Neden?""Çünkü sana yeterince güven vermedim."Boğazım düğümlendi."Rüzgar...""Bırak bitireyim."Başımı salladım."Sen bana güvenmediğini söyledin ya...""Evet.""O an çok sinirlendim."Gözlerini gözlerime dikti."Sonra düşündüm.""Ne düşündün?""Bir insan durduk yere sevdiğine güvenmeyi bırakmaz."Kalbim bir kez daha sıkıştı."Demek ki...""...Ben bir yerde eksik kaldım.""Rüzgar ben senden özür falan istemiyorum, ben direkt seni istemiyorum benden özür dileme sen beni kullandın!"Telefonum titredi.Ekrana bakmadan sessize aldım.Rüzgar hafifçe gülümsedi."Yine o numara mı?"Şaşkınlıkla ona baktım."Nereden biliyorsun?""Bilmiyorum.""Nasıl yani?"Omuz silkti."Tahmin ettim."İşte o an...Telefonumdaki mesaj aklıma geldi."Birazdan biri sana yalan söyleyecek."Kalbim hızlandı.Rüzgar...Az önce..."Bilmiyorum." demişti.Ama gerçekten bilmiyor muydu?Yoksa...Ben düşüncelere dalmışken Rüzgar cebinden küçük bir çikolata çıkardı."Al."Şaşkınlıkla baktım."Bu ne?""Barışma çikolatası""Rüzgar sen anlamıyormusun ben senden hiçbirşey istemiyorum""Gerçekten özür dilerim...lütfen ne istersen yaparım""Ne istersem mi?""Evet""Benden uzak durmanı istiyorum benle konuşmamanı istiyorum hadda benle göz göze bile gelmemeni istiyorum" dedim ve arkamı dönüp gidicekken Can koridorun diğer ucundan bağıra bağıra koşmaya başladı."KAÇINNN " Bir anda ona döndümCan nefes nefese yanımıza geldi."Çabuk!"Rüzgar şaşkınlıkla sordu."Ne oldu?"Can telaşla arkasını gösterdi."Kantinde poğaça bitmiş!"...Rüzgar gözlerini kapattı."Can.""Efendim?""Ben gerçekten kötü bir şey oldu sandım.""Oldu zaten.""Poğaça?"Can ciddi ciddi başını salladı."Evet."O sırada Oğuz da yetişti.Can'ın omzuna vurdu."Olum sen beni koştura koştura buraya bunun için mi getirdin?"Can masum masum cevap verdi."Acıyı birlikte yaşayalım istedim."Muhammed de geldi."Kaç tane kalmış?""Kalmamış."Muhammed dizlerinin üzerine çöktü."Hayallerim..."Azra uzaktan bağırdı."Üçünüz de dram dizisinde oynayın!"Tam o sırada...Telefonum yeniden titredi.Bu kez mesaj çok kısaydı.— Sana "bilmiyorum" dedi...İkinci mesaj geldi.— Oysa cevabı biliyor.Yüzümdeki gülümseme yavaş yavaş kayboldu.Telefonu sıkıca kavradım.Rüzgar bunu fark etti."Çağla?""Hı?""İyi misin?""Sanane!"Bir yanım ona sarılıp her şeyi anlatmak istiyordu.Diğer yanım ise...Bilinmeyen numaranın söylediklerini düşünüyordu.Tam o sırada okulun hoparlöründen müdürün sesi duyuldu:"11-B sınıfından Çağla Yılmaz ve Rüzgar Demir'in müdür yardımcısının odasına gelmeleri rica olunur."Hepimiz şaşkınlıkla birbirimize baktık.Can sessizliği bozdu."Kesin evleneceksiniz."Azra hiç beklemeden Can'ın kafasına hafifçe vurdu."Sus!"Can başını ovuşturdu."Ne var ya?