Gülüşünde saklı

"Ben seni umutlandırdımıyorum rüzgar""Saçımla oynayınca sence Umutlanmıyormuyum söylesene he ""Rüzgar ben seni istiyorum ""Çağla dediğim gibi arkadaşdan fazlası olamayız artık""Oluruz neden olamayalımki""Çağla sen çokmu roman okuyorsun ha biz o tozpembe dünyaları olan o karakterler değiliz çağla kendine gel artık,Dünya senin etrafında dönmüyor ""Tamam arkadaş olarak barışalım rüzgar ben sensiz yapamam"dediğimde kafasını sallayıp onayladı ve iki yanımdan kollarını çekti ve sınıfa doğru yürümeye başladı bende sakin adımlarla arkasından gitdim Sınıfa girdiğimizde öğretmen henüz gelmemişti.Can bizi aynı anda kapıdan girerken görünce ayağa fırladı.İki eliyle alkışlamaya başladı."Arkadaşlar!"Herkes ona döndü."Az önce okul tarihinin en kısa dizisini izledik."Oğuz kaşını kaldırdı."Ne dizisi?"Can boğazını temizledi."Küsler Vadisi."Sınıf bir anda gülmeye başladı.Can devam etti."İlk bölüm; kavga.""İkinci bölüm; trip.""Üçüncü bölüm; 'Arkadaş kalalım.'"Emre kahkaha attı."Dördüncü bölüm?"Can hiç düşünmeden cevap verdi."Reklam.""Niye?""Çünkü ikisi de konuşmayı bırakıyor."Azra gülmekten sırasına oturdu.Rüzgar gözlerini devirdi."Can...""Hı?""Bir gün seni camdan atacağım."Can hiç bozulmadı."Atamazsın.""Neden?""Okulun camları açılmıyor."Muhammed gülerek başını salladı."Adamın her şeye cevabı var."Can bu kez bana döndü."Çağla.""Efendim?""Sen de üzülme.""Neden?""En kötü ihtimalle sizi aynı dizide yan karakter yaparız."Emre güldü."Başrol olamadılar yani?"Can omuz silkti."Başrol olmak zor.""Çünkü sürekli kavga ediyorlar."Oğuz söze karıştı."Can, sen ilişki danışmanı falan mı oldun?"Can ciddiyetle cevap verdi."Yok.""Sadece okulun ücretsiz dedikodu danışmanıyım."Tam o sırada sınıfın kapısı açıldı.Öğretmen içeri girdi.Can yerine otururken kısık sesle,"Reklam bitti arkadaşlar."deyince bu kez öğretmen bile gülümsemesini gizleyemedi.Ben istemsizce Rüzgar'a baktım.O da ilk kez dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluşturmuştu.Belki...Her şey tamamen bitmemişti.Öğretmen çantasını masaya bırakırken arkasını tahtaya döndü.Can yavaşça Emre'ye eğildi."Emre.""Hı?""Sence Rüzgar şu an ne düşünüyor?"Emre omuz silkti."Nerden bileyim?"Can parmağıyla Rüzgar'ı gösterdi."Bence şu an beyninde Windows güncellemesi var.""Neden?""'Çağla ile konuşayım mı?

Konuşmayayım mı? %47 tamamlandı.'"Emre kahkahayı bastı.Muhammed de gülerek, "Birazdan 'Bilgisayar yeniden başlatılıyor.' der."Can ciddiyetini bozmadan,"Hayır.""Niye?""Çünkü Rüzgar'ın sabrı RAM gibi.""Ne kadar?""2 GB."Sınıf yine kahkahaya boğuldu.Rüzgar arkasını dönüp sert sert baktı."Can...""Hı?""Ben seni gerçekten döveceğim."Can hiç korkmamış gibi ayağa kalktı."Bir dakika."Sınıf sustu.Can ellerini havaya kaldırdı."Ben barış elçisiyim."Oğuz güldü."Barış elçisi mi?""Evet.""O zaman niye sürekli kavga çıkarıyorsun?"Can birkaç saniye düşündü."Barışın kıymeti kavga olunca anlaşılıyor."Azra gülmekten gözünden yaş sildi."Bu çocuk nasıl yaşıyor ya?"Tam o sırada Yağız söze girdi."Can.""Efendim?""Bugün kaç IQ ile uyandın?"Can hiç düşünmeden cevap verdi."Ben IQ ile uyanmıyorum.""Hah?""Alarmla uyanıyorum."Bu kez öğretmen bile dönüp gülmemeye çalıştı.Emre sıraya vuruyordu artık."Yeter oğlum, nefes alamıyorum."Can gururla göğsünü kabarttı."Amacım bu zaten."Muhammed başını salladı."İnsanları güldürmek mi?""Hayır.""Spor yaptırıyorum.""Spor?""Evet.""Gülmek karın kası çalıştırıyormuş."Oğuz kahkaha attı."Sen okulun beden eğitimi öğretmeni ol."Can çok ciddi bir şekilde,"Olurum.""İlk ders ne olur biliyor musunuz?"Herkes merakla baktı."Koşu.""Sonra?""Tost."Emre şaşkınlıkla sordu."Tost neden?"Can büyük bir ciddiyetle cevap verdi."Koşudan sonra acıkırsınız."Sınıf yine kahkahaya boğuldu.Tam o sırada öğretmen elindeki kalemi masaya vurdu."Can!"Can usulca yerine oturdu."Buyurun hocam.""Ders mi işliyoruz, komedi kulübü mü açtık?"Can masum masum gülümsedi."İkisini aynı anda yapıyoruz hocam."Öğretmen başını iki yana salladı."Bir gün beni erken emekli edeceksin."Can fısıldadı:"Merak etmeyin hocam, emeklilik hediyesi olarak tost alırım."Bu kez sınıf bir kez daha kahkahaya boğuldu.Ben de istemeden güldüm.Göz ucuyla Rüzgar'a baktım.O da istemsizce gülümsemişti...Ama bana bakınca gülümsemesi hemen kayboldu.İçim yine burkuldu.Tam o sırada cebimdeki telefon hafifçe titredi... 📱Telefonumu sessizce çıkardım.Bilinmeyen Numara:— Gülmen güzelmiş.