Gülüşünde saklı

bölüm 36Rüzgar'ın bakışlarından kaçıp salona geri döndüm.Kalbim hâlâ deli gibi atıyordu."Çağla!"Azra koluma girdi."Gel artık film başlayacak.""Tamam."Hepimiz koltuklara yerleştik.Can her zamanki gibi en ortaya oturdu.Oğuz kaşlarını kaldırdı."Niye ortaya geçtin?"Can son derece ciddi cevap verdi."İki sebebi var.""Neymiş?""Bir..."Parmağını kaldırdı."Patlamış mısıra en yakın yer.""O iki?""Korkan olursa iki tarafa da sarılabilirim."Oğuz yastığı Can'a fırlattı."Önce kendini kurtar."Can yastığı yakalayıp sırıttı."Ben çok cesurum."Tam o anda televizyonun ekranında korkunç bir yüz belirdi.Can irkilip çığlık attı."ANNEEE!"Bir saniye sessizlik oldu.Sonra...Yağız kahkahadan koltuktan aşağı kaydı.Azra karnını tutarak gülmeye başladı.Muhammed nefes nefese kaldı.Oğuz gözünden yaş silerken,"Daha filmin logosu çıktı!"Can hiç bozulmadan doğruldu."Ben test ediyordum."Emre güldü."Neyi?""Ses sistemini."Can, "Ses sistemini test ediyordum." dedikten sonra salondakiler yeniden kahkahaya boğuldu.Oğuz gülerek başını salladı."Can, sen korku filmini korkutuyorsun."Can göğsünü kabarttı."Kolay mı?

Ben profesyonelim."Muhammed kaşını kaldırdı."Neyin profesyonelisin?"Can hiç düşünmeden cevap verdi."Boş konuşmanın."Emre alkış yaptı."Sonunda doğru bir şey söyledin."Can gururla eğildi."Teşekkür ederim."Azra filmi açtı.Salon tamamen sessizleşti...Yaklaşık yirmi saniye sürdü.Can fısıldadı."Arkadaşlar..."Oğuz gözlerini ekrandan ayırmadan cevap verdi."Ne var?""Bu filmde kötü adam kim?"Yağız güldü."Daha isimler yazıyor.""Haa..."Beş saniye geçti.Can yine konuştu."Peki iyi adam kim?"Muhammed derin bir nefes aldı."Can...""Hı?""Bir dakika sus."Can dudaklarını birbirine bastırdı."Tamam."On saniye...Yirmi saniye...Otuz saniye...Can elini kaldırdı."Ben rekor kırdım."Emre kahkahayı patlattı."Neyin rekoru?""Otuz saniye sustum."Oğuz başını iki yana salladı."Guinness'i ara."Tam o sırada filmde aniden yüksek bir ses çıktı.Azra irkildi.Ben de istemsizce omuzlarımı topladım.Can ise koltuğun arkasına saklandı."Ben sadece ayakkabımı bağlıyorum."Yağız güldü."Terlik giyiyorsun."Can yavaşça aşağı baktı."...Detaylara takılmayın."Herkes yine gülmeye başladı.Ben de gülüyordum ama aklım sürekli telefondaki mesajdaydı.Asıl dolap yatağın yanında...İçimdeki merak giderek büyüyordu.Tam o sırada Azra'nın annesi mutfaktan seslendi."Azra, kızım bir dakika gelir misin?""Geliyorum anne!"Azra ayağa kalktı.Ben de fırsatı değerlendirmek istedim."Ben de su alayım."Kimse bir şey demedi.Sessizce koridora çıktım.Bu kez doğrudan Azra'nın odasına girdim.Kapıyı yavaşça kapattım.Yatağın yanındaki dolaba baktım."İnşallah boşuna gelmemişimdir..."Dolabın kapağını yavaşça açtım.İçeride birkaç kutu vardı.En alttaki siyah kutu dikkatimi çekti.Kutuyu elime aldım.Tam kapağını açacakken...Telefonum titredi.Bilinmeyen Numara:— Aferin.