Gülüşünde saklı

Can'ın düştüğü ses bütün evi inletmişti.Bir saniyelik sessizliğin ardından kahkahalar yükseldi.Oğuz başını iki yana salladı."Can...""Hı?""Yer çekimiyle yine mi kavga ettin?"Can yerden doğrulurken ciddiyetle cevap verdi."Hayır.""O zaman neden düştün?""Halı bana takıldı."Yağız kahkahayı bastı."Halı sana nasıl takılıyor?"Can halıyı gösterdi."Bak bak...

Hâlâ masum rolü yapıyor."Emre gülmekten gözünden yaş sildi."Can, sen mahkemede halıyı şahit gösterirsin."Can hiç düşünmeden,"Gerekirse gösteririm."Salondakiler yine kahkahaya boğuldu.Ben de istemeden güldüm.Tam o sırada Rüzgar tekrar bana döndü."Çağla.""Hı?""Elini neden arkanda tutuyorsun?"Kalbim hızlandı.Fark etmişti."Bir şey yok.""Bana öyle gelmedi."Tam konuşacakken Can yine ortaya atladı."Ben biliyorum!"Hepimiz ona döndük."Neyi biliyorsun?"Can büyük bir özgüvenle konuştu."Çağla kesin çikolata saklıyor."Oğuz alnına vurdu."Senin aklına başka hiçbir şey gelmiyor mu?"Can düşündü."...Geliyor.""Neymiş?""Kurabiye."Azra gülmekten koltuğa çöktü."Bu çocuk gerçekten aç."Rüzgar da istemeden gülümsedi.Ben o an fırsatı değerlendirip siyah kutuyu sessizce dolabın içine geri bıraktım.Derin bir nefes aldım."Ben sadece dolabı kapatıyordum."Rüzgar birkaç saniye yüzüme baktı.Sonunda başını salladı."Tamam."Ama sesinden belliydi.İnanmamıştı.Tekrar salona geçtik.Film çoktan başlamıştı.Can bu kez elinde çekirdek kasesiyle oturuyordu.Muhammed şaşkınlıkla sordu."Can...""Hı?""Bir dakika önce cips yiyordun.""Evet.""Şimdi çekirdek?""Yedek atıştırmalık."Emre kahkahayı bastı."Sen savaş hazırlığı mı yapıyorsun?"Can gururla cevap verdi."Her ihtimale karşı."Tam o sırada filmde korkunç bir sahne çıktı.Azra irkildi.Yağız da hafifçe yerinden sıçradı.Can ise hiç tepki vermedi.Oğuz şaşırdı."Korkmadın mı?"Can omzunu silkti."Ben mi?""Evet.""Yok."Tam bunu söylediği anda televizyondaki karakter aniden bağırdı."AAAAAA!"Can da aynı anda..."AAAAAA!"diye bağırarak elindeki çekirdekleri havaya savurdu.Çekirdekler yağmur gibi herkesin üzerine döküldü.Bir saniye sessizlik oldu.Sonra Emre kahkahayla,"Can!""Hı?""Az önce korkmadığını söylemedin mi?"Can çekirdek kabuğunu saçından çıkarırken gayet ciddi cevap verdi."Refleks."Muhammed gülerek,"Senin reflekslerin bizden daha korkak."Tam herkes yeniden gülmeye başlamışken...Telefonum sessizce titredi.Ekrana baktım.Bilinmeyen Numara:— Kutuyu açamadın.