Gülüşünde saklı

Sınıfta çıt çıkmıyordu.Gözlerim panoya asılı duran zarfa kilitlenmişti.Kalbim sanki göğsümden çıkacak gibiydi.Can yavaşça bana yaklaştı."Çağla...""Hı?""Bu zarfın içinde para varsa paylaşırız değil mi?"Bir anda herkes Can'a döndü.Oğuz kafasına hafifçe vurdu."Oğlum kızın adı yazıyor."Can omuz silkti."Belki bağıştır."Emre güldü."Kim okula bağış zarfı asar?"Can düşündü."...Haklısın."Muhammed kaşını kaldırdı."Can.""Hı?""Bir dakika ciddi ol."Can derin bir nefes aldı."Tamam."Yaklaşık beş saniye sustu.Sonra tekrar konuştu."Ama merak ettim."Azra gülmeye başladı."Sen beş saniyeden fazla susamıyor musun?"Can gururla cevap verdi."Kişisel rekorum sekiz saniye."Yağız alkış yaptı."Madalya verelim."Ben yavaşça panoya yaklaştım.Elim titriyordu.Zarfı yerinden çıkardım.Arkasında tek bir cümle yazıyordu."Sadece Çağla açacak."Sınıf tamamen sessizleşti.Can usulca yanıma eğildi."Ben Çağla sayılır mıyım?"Oğuz dirseğiyle dürttü."Hayır.""Neden?""Çünkü değilsin."Can üzgün üzgün,"Bir şansımı denedim."dedi.İstemeden gülümsedim.Tam zarfı açacakken öğretmen sınıfa girdi."Çocuklar yerlerinize."Herkes hızla sırasına geçti.Ben de zarfı çantama koydum.Ders boyunca aklım sadece o zarftaydı.Öğretmen tahtada soru çözerken...Can usulca bana döndü."Çağla.""Ne?""Zarfın içinde çekiliş bileti varsa bana ver."Emre kıkırdadı."Can!""Hı?""Her şeyi yemeğe ya da paraya bağlıyorsun."Can ciddi bir ifadeyle cevap verdi."Hayatta iki şey önemlidir.""Neymiş?""Karın tokluğu ve bedava şeyler."Muhammed başını iki yana salladı."Bu çocuk hiç değişmeyecek."Ders bittiği anda herkes etrafımı sardı."Çağla açsana!""İçinde ne var?""Efe sen de gelsene."Efe de merakla yanıma geldi."Ben de merak ettim."Tam zarfı açacakken...Telefonum titredi.Bilinmeyen Numara:— Sakın sınıfta açma.

Özellikle Efe'nin yanında.Mesajı görünce elim dondu.Efe tam karşımda duruyordu.Yüzünde her zamanki o sakin gülümseme vardı.Ama nedense...İlk kez bana fazla yapmacık geldi.Tam o sırada Rüzgar'ın sesi duyuldu."Bırakın."Herkes dönüp ona baktı.Rüzgar sakince konuştu."İstemiyorsa açmasın."Can kaşını kaldırdı."Rüzgar.""Hı?""Sen olgunlaşmışsın."Rüzgar şaşkınlıkla baktı."Neden?""Eskiden kesin 'Aç bakayım.' derdin."Oğuz güldü."Can doğru söylüyor."Rüzgar omuz silkti."Artık karışmıyorum."Bu söz...Nedense içimi acıttı.Eskiden her şeye karışan Rüzgar...Şimdi sanki beni tamamen hayatından çıkarmaya çalışıyordu.Ben yavaşça çantamı aldım."Ben bunu evde açacağım."Tam sınıftan çıkacakken...Arkamdan Efe'nin sesi geldi."Çağla."Durdum."Dün gece sana gelen mesajlarla bunun bir ilgisi var mı?"Olduğum yerde donup kaldım.Çünkü...Ben, Efe'ye mesajlardan hiç bahsetmemiştim.Efe'nin sorusuyla olduğum yerde kaldım.Kalbim bir an tekledi.Yavaşça arkamı döndüm."Ne... dedin?"Efe omuz silkti."Şey...""Dün gece telefona bakınca bir anda yüzün değişmişti.""Onunla alakalı sandım."İçimden derin bir nefes verdim."Demek tahmin etmiş..."Ben cevap vermeden Can araya daldı."Efe.""Hı?""Sen polis misin?"Efe şaşırdı."Hayır."Can kafasını salladı."O zaman bu kadar soru sorma."Oğuz kahkahayı patlattı."Can sonunda işe yarayan bir cümle kurdu."Can gururla gülümsedi."Not alın."Muhammed güldü."Tarihî an."Ben çantamı omzuma taktım."Ben çıkıyorum."Azra hemen yanıma geldi."Beraber gidelim.""Olur."Tam sınıftan çıkacakken Can yine bağırdı."Arkadaşlar!"Emre gözlerini devirdi."Bu sefer ne?"Can sıranın üstüne çıkmıştı."Çok önemli duyuru!"Oğuz başını ellerinin arasına aldı."İn aşağı."Can onu duymamış gibi devam etti."Bugün kantinde puding varmış!"Bir saniye sessizlik oldu.Sonra Yağız eline geçen silgiyi Can'a fırlattı."İn artık!"Can silgiyi havada yakaladı."Şiddete hayır."Sınıf yine kahkahaya boğuldu.Koridorda yürürken Azra koluma girdi."Çağla.""Hı?""Gerçekten iyi misin?"Başımı salladım."Evet.""Yalan.""Niye?""Seni tanıyorum."Tam cevap verecekken...Telefonum titredi.Ekrana baktım.Bilinmeyen Numara— Efe'ye dikkat et.