Gülüşünde saklı

Telefonuma gelen mesajla olduğum yerde kaldım.Bu bir tesadüf olamazdı.Efe telefonunu cebine koyup bana döndü."Bir şey mi oldu?"Başımı iki yana salladım."Yok."Ama içimden geçen tek cümle şuydu."Gerçekten sen misin?"Azra koluma girdi."Hadi."Okulun bahçesine doğru yürümeye başladık.Arkamızdan Can'ın sesi duyuldu."Arkadaşlar!"Oğuz başını gökyüzüne kaldırdı."Allah'ım sabır..."Can koşarak yanımıza geldi."Neden bensiz gidiyorsunuz?"Yağız güldü."Çünkü ders bitti.""Ee?""Evine git."Can üzülmüş gibi yaptı."Siz beni sevmiyorsunuz."Muhammed omzuna dokundu."Seviyoruz.""Gerçekten mi?""Evet.""Kanıtla."Muhammed cebinden sakız çıkarıp uzattı."Al."Can sakızı alıp cebine koydu."Tamam inandım."Emre kahkahayı bastı."Bu çocuk çok ucuza ikna oluyor."Tam okul kapısından çıkacakken...Rüzgar önümden geçti.Eskisi gibi bana bakmadı.Selam bile vermedi.İçimde garip bir boşluk oluştu.Eskiden...Ben ondan kaçıyordum.Şimdi ise...O benden uzaklaşıyordu.Tam o sırada öğretmen arkamızdan seslendi."Çağla!"Döndüm."Efendim hocam?""Proje ödeviniz için yarın kütüphaneye gidip araştırma yapacaksınız.""Tamam hocam.""Efe ve melisa da sizin grupla gelecek."...İkimiz aynı anda,"Ne?"dedik.Öğretmen şaşırdı."Ne var?"Rüzgar derin bir nefes aldı."Bir şey yok hocam."Efe ise gülümseyerek,"Güzel olur."dedi.Ben ise hiç konuşamadım.Can hemen araya atladı."Hocam.""Evet Can?""Ben de gelebilir miyim?""Neden?""Bilgiye açım."Oğuz kısık sesle,"Sen büfeye açıksın."dedi.Sınıf yine gülmeye başladı.Can bozulmadı."Bilgi de yenir."dedi"Hocam biz çağlayla bizim evde veya onların evinde yapsak projeyi""Olmaz rüzgar ama bir kaçgüne yine proje vercem isterseniz siz beraber olursunuz"dediğinde öğretmen çekirge gibi söze zıplayarak konuştum"Olur hocam"dedim ve yürümeye devam etdimOkul çıkışı herkes dağılırken telefonum yine titredi.Bilinmeyen Numara:— Yarın kütüphanede biri yalan söyleyecek.

Dikkatle dinle.Mesajı okurken istemsizce etrafıma baktım.Kimse bana bakmuyordu.Ama...Sanki biri beni izliyordu.Eve vardığımda çantamı yatağa bıraktım.Tam zarfı çıkaracaktım ki...Annem seslendi."Çağla!""Efendim?""Abin geldi!"...Kaşlarımı çattım."Aras mı?"Koşarak salona indim.Aras koltuğa yayılmış, elinde kumandayla televizyon izliyordu.Beni görünce sırıttı."Ne o?""Beni özlemedin mi?"Kollarımı bağladım."Sen ne ara geldin?