Gülüşünde saklı

bölüm 42Sabah okula giderken aynaya son bir kez baktım."Bugün yine sevgili rolü..."Telefonum titredi.Rüzgar 🐱— Neredesin prensesim?İstemeden gülümsedim.— Okulun önündeyim kedi yavrusu.Daha mesajı göndermemin üzerinden birkaç saniye geçmişti ki biri telefonumu elimden aldı."Kim o kedi yavrusu?"Arkamı döndüğümde Rüzgar karşımda sırıtıyordu."Telefonumu ver.""Önce cevap ver.""Sen.""Tamam o zaman."Telefonumu geri uzattı."İyi ki benim.""Şımarma.""Şımarırım."Tam o sırada okulun girişinden tanıdık sesler duyuldu."RÜZGAAAR!"Hepimiz aynı anda döndük.Talha, Ceren, Yağmur ve Yavuz okul bahçesine giriyordu.Talha daha gelir gelmez bağırdı."Vay be!

Demek gerçekten ayrılmamışsınız."Rüzgar hiç düşünmeden elimi tuttu."Yok.""Daha birbirimizden kurtulamadık."Kaşlarımı kaldırıp ona baktım.Fısıldayarak,"Rol yapıyorsun değil mi?"dedim.O da kulağıma eğildi."Şimdilik..."İçim yine garip olmuştu.Ceren yanıma gelip koluma girdi."Çağla, vallahi geçen gün seni çok sevdik.""Ben de sizi."Yağmur sırıttı."Rüzgar eskiden bu kadar gülmezdi."Yavuz hemen ekledi."Harbiden.