Gülüşünde saklı

Alarmın sesiyle uyandım saat daha 17.15 ti rüzgar yatakta doğruldu ve doğrudan bana bakarak konuştu "Ben bu güzelliği kazanacak neyaptım acaba Allahım halbuki pek sevap işliyen biride değilim"dediğinde güldüm çok tatlıydı helede uyanınca saçmalayışı dağınık şaçları falan resmen oracıkta eriyip buharlaşıp havaya karıştım öyle seviyordum yani yanaklarını sulu sulu öpesim geldi ama bu isteği bir kenara bırakaraktan yataktan çıktım "Çağla senin eşyalarını aldıktan sonra benim çalıştığım yere uğrayalımmı?""Aaa sen çalışıyonmu,nerde.çalışıyorsun olur gidelim""Sorularını tek tek cevaplıycam.evet 3yıldır çalışıyorum,kreşte çalışıyorum ve benim çalışma saatim yaklaşıyor""Hmm ozaman hemen gidelim" dediğimde kıkırdadı "İlk senin eşyalarını alalım""Tamam,hadi rüzgar bey kalkta hazırlanalım""Sen hazırlanmasanda olur çağla zaten her halinle çok güzelsin""Ya rüzgar utandırıyosun benii"diye isyan etdiğimde güldü ve bir soru daha sordum"Kreş çocuklarına ne öğretiyorsun""İngilizce ve eğlence"dedi "Oha dört yaşlarında hemen İngilizcemi öğreniyorlar diycemde benim kardeşim denizde öğreniyor""Aaa ne güzel , hazırsan çıkalım" ben dünden hazırdımda kimsenin haberi yoktu kedi yavrusu ben seninle Mars'a bile gelirdim sen iste yeterki "Çıkalım o zaman kedi yavrusu"dediğimde evden çıkıp aşağıya indik ve rüzgarın arabasına bindik.kemerimi takdım ve iyice arkama yaslandım ve bizim eve doğru yola koyulduk sessizliği bozan rüzgar oldu "Sence efe son zamanlarda garip davranmıyormu?" Nasıl bir gariplikten bahsediyordu bilmiyorum ama kesinlikle bişey karıştırıyordu"Davranıyor"diye onu onayladım bu sefer ben konuştum"Can hep böyle neşemi doluydu yoksa bu komedyenliğinin arkasında bişeymi yatıyor?""Arkasında bişey yatıp yatmadığını bilmiyorum ama bizimle arkadaşlığı yeni başladığındada böyleydi seviyoruz can'ı iyi ve saf düşünceli bir çocuk sinir etmediğiniz süre"dediğinde kıkırdadım ama son haftalarda canın gizli gizli birileriyle konuşması falan garip geliyordu çünkü o numaranın arkasında kim varsa her zaman o numara aradığında ciddi bir ifade takınıyordu yüzüne ama bence o çocuk hep gülmeliydi ve komik biriydide.ben bunları düşünürken araba benim evimin önünde durdu bende hemen arabadan inip soluğu mutfakta annemin yanında almıştım annem yemek hazırlıyordu "Çağla kızım yarın sabah eve geliyorsun tamamı""Tamam anne""Aferin malum işlerden dolayı evde olamıycaz babanla ,arasında yarın çok işi vardı ""Eve arkadaşımı çağırabilirmiyim peki""Tabii ki "dediğinde annemin iki yanağınada en sulusundan iki öpücük bırakıp daha da bejletmemek için dışarı çıktım sonra arabaya bindim"Şimdi nereye gidicez""Kreşe""Ayy yaşasın çocukları çok severim ama..."dedim çünkü çocuklar beni sevmeyebilşrdi"... çocuklar beni sevmezse""Severler korkma daha dört yaşındalar ne anlasınlar nefretden" dediğinde rahatlamıştım ve sonra ikimizde yol boyunca sessizliğimizi koruduk acaba ne düşünüyordu yada beni gerçekten seviyormuydu birkaç ay öncesine dönüp baktığımda İzmir'deki okulumda gayet mutlu ve sakin bir sınıfım iyi arkadaşlarım vardı.

Şuanda var ama...