Sıcak

Konum: Suriye sınırı, operasyon bölgesi

Zaman: 1 Ocak 2017, gece

Suriye sınırının yüzlerce kilometre ötesinde, zifiri karanlığın ve dondurucu çöl ayazının acımasızca hüküm sürdüğü o sarp, çorak dağ silsilesinde; zaman bir askerin nefesten nefese tutunduğu o tekinsiz, bıçak sırtı ritimle ilerliyordu.

​Yaman, keskin kayalıkların arasına gömülmüş, elindeki gece görüş dürbünüyle dipteki vadi tabanını santim santim tarıyordu. Üzerindeki ağır hücum yeleğinin baskısı, Kilis'teki operasyondan kalan ve dikişleri henüz yeni kaynamış yarasının hafif sızısı, ona vatan toprağının yükünü ve sorumluluğunu bir kez daha hatırlatıyordu. Ancak bu kez göğsünün tam sol yanında, tam da Alya’nın adını fısıldadığı, kokusunu bıraktığı o yerde dayanılmaz, çıldırtıcı bir baskı, tarif edilemez bir daralma vardı.

​Saat gece yarısını henüz geçmiş, yeni günün ilk dakikalarına girilmişti. İstanbul’da Boğaz’ın kenarında, o parıltılı ışıkların ve müziklerin altında cehennemin kapıları aralandığı, kurşunların yağdığı tam o an; çölün ortasında, buz gibi bir kayanın arkasında mevzide duran Yaman’ın birdenbire nefesi kesildi. Göğsünün ortasına sanki kor bir demir saplanmış, ruhundan bir parça sökülüp alınmış gibi oldu. Ellerindeki hafif titremeyi bastırmak için tüfeğinin kundağını daha bir hırsla kavradı. Şakaklarından aşağı soğuk, iri ter taneleri süzülüyordu.