Sıcak

Konum: Alya’nın evi, İstanbul

Zaman: Ocak 2018

Kendi ayaklarımın üzerinde durduğum, bir yıldır düşe kalka verdiğim o çetin savaşı kazandığım o an, içimdeki o coşku çölün ortasında filizlenen bir çiçek gibi patladı. Yaman odadaydı, kokusu odadaydı... Onca engellemeye, babamın koyduğu kilitlere ve mesafelere rağmen her cumartesi gecesi odama sızan, tuttuğu eliyle bana yaşama gücü veren adam tam karşımdaydı. Ona doğru bir zorla da olsa bir adım attığında anlamadığım bir şekilde buharlaşıp kaybolduğunu fark ettim. Bu da neyin nesiydi şimdi. İçtiğim ağrı kesiciler ve diğer garip bir ton ilacın etkisiyle halüsinasyon benzeri bir şey miydi anlayamadım. Ancak Yaman'ın hayali önümden kaybolunca bana dokuz ay önce bıraktığı kutu bir anda tekrar zihnimde çaktı. Sakin adımlarla düşmemeye çalışarak ve hiçbir yerden yardım almadan komodine yürütüp kutuyu aldım.

​Kutuyu ellerim titreyerek yatağa kadar taşıdığımda nefes nefeseydim. Yürümek bütün vücudumu çılgınca sızlatıyordu. Kutuyu açacağım sırada kapımın çalındığını fark ettim. Hızlıca kutuyu yastığımın altına saklayıp “gel” diye seslendim. Kapıyı ardına kadar açtığında babam kapının yanında, elinde kalın bir dosyayla çökmüş bir yüzle duruyordu. Yüzündeki o perişanlık, gözlerindeki o ıslak kırgınlık umurumda bile değildi.

​"Baba!" dedim, sesim heyecandan ve sevinçten titreyerek. Zoraki ayağa kalktım "Bak! Kendi ayaklarımın üzerindeyim!" Ayağımı yerde sürüyerek bir adım attım. “Bak baba.”

​Babam başını yavaşça kaldırdı. Beni ayakta gördüğünde gözlerinde beliren o şaşkınlık ve gurur, saniyeler içinde yerini tarifsiz bir kedere bıraktı. Bu haline anlam veremiyordum.

“Alya, Yaman...”

İçimde tarif edilemez bşr öfke kabardı. Bu sefer onun engellemelerine göz yumamazdım. Yanına doğru bir adım daha attım ve içimdeki o büyük hakikati haykırdım: "Yaptığın her şeye, koyduğun bütün engellere rağmen başardık! Yaman beni hiç bırakmadı baba. Bir yıldır her hafta sonu, her cumartesi gecesi pencereden odama girdi. Elimi tuttu, bana güç verdi, beni bu sandalyeden o kaldırdı! Şimdi sen ne dersen de ne yaparsan yap engel olamayacaksın. Biz evleniyoruz baba, Yaman bana evlenme teklif etti. Artık aramıza giremezsin!" yüzümde garip bir tebessüm oluştu. “Lütfen baba, lütfen.”