GÖLGE

Bölüm 10•

Kızıl Gölge’nin Kapanı

Tema:

‎Asya, masanın üzerine bıraktığı o soğuk madalyona bakıp sonra tekrar Aras’a döndü. Gözlerinde artık sadece intikam değil, ihanete uğramış bir ruhun kırgınlığı vardı. Sesi, hastanenin o monoton kalp atış cihazı sesini bastıracak kadar keskin ve buz gibiydi:

‎​"Evet, aşıksın," dedi Asya, yüzünde hiçbir duygu kırıntısı olmadan, ama dudakları hafifçe titreyerek. "Ama söyle bana Aras Yıldırım; bir katilin geçmişini, o kirli sırlarını bildiğin halde ona aşık olmak, kurduğun bu oyunun bir parçası mı? Yoksa bile bile kendi sonuna mı yürüyorsun?"
‎​Aras, Asya’nın bu sert çıkışı karşısında yavaşça ayağa kalktı. Yarası onu sızlatsa da, duruşundan ödün vermedi; gözlerinde Asya’yı kaybetmenin korkusuyla karışık derin bir acı vardı. Akın endişeyle bir adım öne çıktı ama Lara, onu durdurmak için sertçe kolundan tuttu. Odanın içi, Aras ve Asya’nın arasındaki o boğucu gerilimle dolmuştu.
‎​Aras, Asya’ya doğru bir adım attı. Aralarındaki mesafe o kadar kısaydı ki, Asya adamın üzerindeki o tanıdık, keskin kokuyu duyabiliyordu; bu koku ona hem güven veriyor hem de nefesini kesiyordu.
‎​"Oyunun parçası mı?" diye mırıldandı Aras, sesi neredeyse kırılacakmış gibi bir fısıltıydı. Elini, Asya’nın omzuna doğru uzattı ama Asya, bir an bile duraksamadan refleksle geri çekildi. Aras, hafifçe gülümsedi; bu kez o sinsi gülümsemelerinden biri değil, her şeyi göze almış bir adamın acı dolu tebessümüydü. "Asya, senin geçmişini biliyorum, evet. Senin o kulübede gördüğün eziyetleri, babanın senin üzerindeki o korkunç planını... Hepsini biliyorum."
‎​Asya’nın gözleri kısıldı, kalbi göğsüne sığmıyordu. "O halde neden?"
‎​"Çünkü," dedi Aras, sesi giderek sertleşerek ve boğazı düğümlenerek. "Seni o karanlıktan çıkarabilecek tek şey, benim o karanlığın içine gömülmemdi."
‎​Asya, öfkeyle haykırdı: "Sen kimin iyi kimin kötü olduğunu bilmiyorsun! Lara ve Akın, siz dışarı çıkın!"
‎​Lara, "Patron ama..." diye itiraz edecek oldu ancak Asya, "Çık!" diye gürledi. Lara ve Akın, Asya’nın gözlerindeki o tehlikeli ışığı görünce sessizce odadan çıktılar. Asya kapıyı kilitledi ve Aras'ın tam önüne dikildi.
‎​"Tamam Aras," dedi Asya, sesi artık bir bıçak kadar keskindi. "Şimdi bana her şeyi anlat. Bu madalyon ne? 'Beynin sana ait değil' ne demek? Bu madalyonu kim bıraktı? Babamı tanıyor musun? Ve benim çocukluğum... Aras, anlat! Anlatana kadar buradan çıkmıyoruz!"
‎​Aras, Asya’nın bu isyanı karşısında derin bir nefes aldı ve yatağa geri oturdu. Yorgunluğu gözlerinden okunuyordu. "Tamam Asya, her şeyi anlatacağım. Ama önce buraya otur ve sakinleş... Fırtına Kuşu ne, eline kim çizdi ve o kuş neden sadece senin için var... Hepsi anlatacağım."
‎
‎— Aras, Asya seni insanları tam olarak tanımıyorsun ama ben kimin iyi, kimin kötü olduğunu çok iyi biliyorum ama sen bilmiyorsun! Asya bağırarak kim iyi Aras? Babam mı? Bana o kadar eziyet etti, beni sattı; o dangalak adam mı iyi?!

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

lorin_alkan
@lorin_alkan•4 ay önce

Güzel bölümdü