GÖLGE

Bölüm 12•

Sırların Gölgesinde

Tema:

‎Asya, nefes bile almadan büyük bir hızla silahına davrandı ve arkasındaki gölgenin şakağına dayadı.

‎​"Lara? Senin ne işin var burada?"
‎​Lara, ellerini havaya kaldırarak sakinliğini korumaya çalıştı. "Sakin ol patron, benim. Bu aralar neden bu kadar temkinlisin? Dışarıda ne konuşuyordunuz öyle?"
‎​Asya, silahını indirmeden kaşlarını çattı. "Kiraz Teyze biriyle konuşuyordu, onu sordum."
‎​Lara merakla sordu: "Ha, öyle mi? Kimmiş peki?"
‎​Asya, silahını beline sokarken Kiraz Teyze’ye döndü. Gözlerindeki şüphe, sesine de yansıyordu: "Neyi hallettin teyze?"
‎​Kiraz Teyze, Asya’nın sert tavrıyla irkildi. Kekeleyerek, "Sana... size sürpriz yapacaktım, onu hallettim," dedi.
‎​Asya’nın bakışları sertleşti, aradaki mesafeyi koruyarak devam etti: "Kime dedin?"
‎​Kiraz Teyze’nin gözleri doldu, sesi titreyerek cevap verdi: "Artık bana güvenmiyorsun, demek... Bu zamana kadar sana hiç zarar verdim mi Asya? Doğum günün yaklaşıyor, onu kutlayacaktım ama bütün sürprizi bozdun."
‎​Asya, teyzesinin kırgın hali karşısında bir anlık duraksadı; sert mizacının altında ezilen suçluluk duygusuyla omuzları düştü. "Ne? Teyze, kusura bakma... Bu aralar biraz kafam karışık, zihnim çok dolu."
‎​Kiraz Teyze derin bir iç çekti. "Sorun yok Asya, seni anlıyorum."
‎​Lara, ortamdaki gerginliği dağıtmak istercesine araya girdi: "Hadi içeri girelim. Gelirken pasta falan aldım, biraz yiyelim."
‎​Asya, biraz uzak durmayı tercih etti. "Siz girin, ben hemen geliyorum."
‎​Lara, Kiraz Teyze’nin koluna girerek onu eve doğru yönlendirdi. Asya ise ikisinin arkasından bakarken, teyzesinin o kırgın bakışlarının vicdanında yarattığı huzursuzluğu üzerinden atmaya çalışıyordu. Cebindeki telefonu çıkardı ve vakit kaybetmeden Geber 1'i aradı.
‎​Telefonun diğer ucunda Aras'ın alaycı sesi yankılandı. "Oo, Asya Demir! Bugün beni iki kez aradın... Bu kadar mı özlüyorsun beni?"
‎​Asya, dişlerinin arasından tıslayarak sert ve otoriter bir sesle kesti sözünü: "Yarın bana göstereceğin şeyin gerçek bir faydası olsun, yoksa seni kendi ellerimle gebertirim, duydun mu beni? Senin yüzünden, asla kuşku duymamam gereken birinden şüphe ettim."
‎​Aras, bir anlık sessizliğin ardından aniden bağırarak karşılık verdi. Sesi, Asya'nın otoritesini kırıp geçen bir öfkeyle doluydu: "Senin nasıl bir zekan var böyle? Hâlâ burnunun dibindeki gerçek suçluları göremiyorsun! Bu hayatta hiç kimseye, ama hiç kimseye güvenme Asya! Sen bana ders vereceğine önce kendi hayatını düşün."
‎​Aras Yıldırım, cümlesini bitirir bitirmez telefonu sertçe Asya'nın yüzüne kapattı.
‎​Aras, telefonu kapattıktan sonra kendi kendine öfkeyle söylendi: "Ulan Asya... Sana olanları nasıl anlatacağım? Sana yalan söylemekten, seni bu yalanların içine hapsetmekten inan artık çok yoruldum."
‎​Asya ise telefonu kulağından yavaşça indirdi; zihni, Aras’ın sert sözleri ve teyzesinin masumiyeti arasında sıkışıp kalmıştı. Derin bir nefes alarak, içinden yükselen o huzursuzlukla beraber eve doğru yürüdü. Kapıyı açtığında karşılaştığı manzara, dışarıdaki karanlık dünyayla taban tabana zıttı: Kiraz Teyze ve Lara içeride kahkahalar atarak oturuyorlardı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 20 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

lorin_alkan
@lorin_alkan•4 ay önce

Guzel bir bolumdu