GÖLGE

Bölüm 21•

​Ödeşme Vakti

Tema:

Lara, Akın'ın bu sözü üzerine hafifçe gülümseyip başını yastığa geri bıraktı. Odadaki tansiyon düşerken, Aras elindeki kahvesini bitirip boşu çöpe attı ve koltuğa yeniden kuruldu.

‎​Aras: "Neyse, biz biraz daha burada dikilirsek hem hemşire bizi kovacak hem de Lara'nın dinlenmesine izin vermemiş olacağız. Akın, hadi sen de biraz kenarda köşede kestir, bütün gece gözünü kırpmadın."
‎​Akın başını iki yana salladı.
‎​Akın: "Yok Aras, siz gidin biraz dinlenin, eve uğrayın. Ben buradayım zaten, uykum yok."
‎​Asya da çantasını omzuna takarken onaylar bir ifadeyle başını salladı.
‎​Asya: "Tamam o zaman, biz akşamüstü taze kahveler ve senin en sevdiğin kurabiyelerle damlarız yine buraya. Kendine çok iyi bak Lara."
‎​Lara hafifçe elini kaldırıp salladı.
‎​Lara: "Görüşürüz... Bekliyorum kurabiyeleri."
‎​Aras ile Asya odadan çıktıktan sonra, hastane odası yeniden o sakin ve huzurlu sessizliğine büründü. Pencereden sızan öğle sonrasının yumuşak ışığı, odanın beyaz duvarlarında geziniyordu. Akın, Lara’nın yüzüne düşen bir tutam saç parçasını şefkatle geriye iterken fısıldadı:
‎​Akın: "Gördün mü meleğim? Herkes iyi, herkes burada... Şimdi gözlerini kapat ve o planları sabaha sakla."
‎​Lara bu kez hiçbir şey söylemeden, sadece huzurla gözlerini yumdu. Akın da derin bir nefes alarak arkasına yaslandı; fırtına dinmiş, limana sakinlik gelmişti. 
‎Aradan geçen iki günün ardından hastane odasındaki o yorgun bekleyiş, yerini nihayet özgürlük kokan bir taburculuk telaşına bırakmıştı. Doktorun "Artık evde dinlenebilir, tehlike tamamen atlattı" onayını vermesiyle birlikte Akın ve Asya'nın yüzlerinde güller açmıştı.
‎​Asya, Lara'nın dolaptaki eşyalarını heyecanla büyük bir sırt çantasına tıkıştırırken bir yandan da konuşuyordu:
‎​Asya: "Yemin ederim bu iki gün bana iki yıl gibi geldi! Neyse ki bitti, nihayet eve çıkıyoruz."
‎​Lara, üzerinden hastane önlüğünü çıkarıp kendi rahat kıyafetlerini giymiş, yatağın kenarında ayakkabılarını bağlamaya çalışan Akın'a bakarak hafifçe gülmüştü.
‎​Lara: "Abartma Asya, alt tarafı birkaç gün yattık."
‎​Aras kapı eşiğinde durmuş, elindeki taburculuk evraklarını sallayarak gülerek içeri girdi.
‎​Aras: "Hadi bakalım bilet kesildi, çıkış yapıyoruz. Arabayı kapının önüne yanaştırdım, daha fazla bu antiseptik kokuyu çekmek istemiyorum."
‎​Akın ayağa kalkıp Lara’nın omzuna şefkatle elini koydu, gözlerinin içine bakarak hafifçe gülümserken fısıldadı:
‎​Akın: "Hazır mısın meleğim? Dışarıda bizi bekleyen küçük bir hesabımız var ne de olsa."
‎​Lara, Akın’ın bu sözü üzerine dudaklarında kurnaz ve kararlı bir tebessümle ayağa kalktı. Gözlerindeki o eski ateş, hastane yatağındaki solgunluğun yerini çoktan almıştı.
‎​Lara: "Hem de nasıl... Gidelim ve şu hesabı kapatalım."
‎​Dörtlü hastaneden çıkıp Aras'ın arabasına doluştuklarında, şehrin serin havası Lara'nın yüzüne adeta yeniden doğmuş gibi çarptı. Aras motoru çalıştırırken dikiz aynasından arkadakilere göz kırptı.
‎​Aras: "Güzergah neresi patron? Önce ev mi, yoksa doğrudan o şerefsizlerin adresi mi?"

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

KARA_2211
@KARA_2211Yazar•3 ay önce

Bu kadar kolay değil

KARA_2211
@KARA_2211Yazar•3 ay önce

Daha hapishanede neler neler yapacaklar

beliz
@beliz•3 ay önce

baya ıyı olmuss erhfouı4er hele sonlarda mira ve hakana yaptıklarıı