GÖLGE

Bölüm 3•

Babamın Bıraktığı Cehennem

Tema:

‎​Deponun içindeki o ağır barut kokusu ve Savaş’ın cansız bedeninin soğukluğu, Asya’nın üzerinde hiçbir ağırlık yaratmıyordu. Sanki uzun süredir taşıdığı bir yükten kurtulmuş gibi, omuzları hafiflemişti.

‎​Asya, yavaş adımlarla Lara ve Kiraz Teyze’ye doğru yürüdü. İplerini kestiğinde, Kiraz Teyze’nin titreyen elleri Asya’nın yüzüne dokunmaya çalıştı. "Asya... sen ne yaptın kızım?" dedi yaşlı kadın, sesi korkuyla karışık bir hayranlık içeriyordu. Asya, yüzündeki kurumuş kan lekesini silmeden, ona hafifçe gülümsedi. O gülüş, Lara'nın bile yabancı olduğu, içinde hiçbir sıcaklık barındırmayan ama tamamen koruyucu bir gülüştü.
‎​"Sadece hesabı kapattım teyze," dedi Asya, sesi pürüzsüzdü. "Artık kimse sizi rahatsız etmeyecek."Asya, Lara'nın gözlerine baktı, sesi az önceki o soğuk cellat tavrından sıyrılarak bir anlığına yumuşadı. "İyi misin?" diye sordu, sesi bir baba şefkati kadar olmasa da, bir abla korumacılığı kadar gerçekti.
‎​Lara, sırtındaki acıyla yüzünü buruşturmasına rağmen Asya’yı endişelendirmemek için gülümsedi. "İyiyim patron, ufak bir yanık sadece," dedi, sesi titriyordu ama dik durmaya çalışıyordu. Asya, Lara’ya doğru bir adım attı, "Aslan kızım benim," diyerek onu ve yanındaki Kiraz Teyze’yi bağrına bastı. O an sarılmaları, deponun o pis kokusunu ve kan izlerini bir anlığına unutturdu.
‎​Asya geri çekildiğinde gözleri kararmıştı. "Lara, size bir araba ayarladım. Sizi hastaneye götürecek, muayene olacaksınız. Hemen."
‎​Lara, Asya'nın kolunu tuttu, "Patron, sen? Asya, sen ne olacaksın? Beni boş ver, sen de gel!" dedi. Lara’nın gözlerinde, Asya’yı bir daha görememe korkusu vardı. Asya, Lara'nın elini nazikçe itti, "Tamam patron, dinle beni. Beni boş ver, git buradan," dedi, sesi emir verir gibiydi ama aslında bir veda gibi tınlıyordu.
‎​Araba yaklaştığında Asya, Lara ve Kiraz Teyze’nin koluna girdi, onları güvenle araca yerleştirdi. Tam kapıyı kapatacakken Kiraz Teyze yaşlı gözlerle Asya'nın eline yapıştı, "Sen nereye kızım? Yapma, bırakma bizi!" dedi. Asya, teyzesinin ellerine bir an bakıp o elleri yavaşça bıraktı. "Teyzem... beni boş ver," dedi ve arkasını dönüp hızla uzaklaştı.
‎​Kiraz Teyze arkasından hıçkırarak ağlamaya başladı. Lara, yaşlı kadını teselli etmeye çalışırken, "Teyze, o şu an yalnız kalmalı," dedi; sesi kırıktı. Kiraz Teyze hıçkırıklarının arasında, "Ama eli yaralı, eli çok kötü!" diye yakındı. Lara’nın da gözleri doldu, boğazına oturan yumruyu yutkunmaya çalışarak, "Teyze... onun yaşadıkları yanında bu bir hiç," diye fısıldadı.
‎​Uzakta, deponun loş ışığında Asya ise sigarasını yakmıştı. Motosikletine yaslanmış, dumanı içine çekerken eli zonkluyordu. Her nefeste ciğerlerine çektiği duman, sanki ruhundaki o sızıyı bastırıyordu. Gözleri uzaklara dalmıştı; o an aslında hiç kimsesi olmadığını, sadece bu karanlık yolda tek başına yürüdüğünü iliklerine kadar hissediyordu.Asya, elindeki izmariti yere fırlatıp üzerine bastı; sanki ezip geçtiği şey bir sigara değil, geride bıraktığı o zayıf benliğiydi. Kaskını kafasına geçirdiğinde dünya karardı, sadece motorun o hırçın motor sesi ve zihninde yankılanan çığlıklar kaldı. Gazı köklediği an, motor altından bir canavar gibi fırladı. Şehrin ışıkları geride kaldıkça, Asya sanki zamanın ve acının sınırlarını zorluyordu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 9 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

KAYIP_KURGULAR
@KAYIP_KURGULAR•3 ay önce

Asiri guzel butun bolumler kendini okutucak bir sey barindiryor mukemelll okumaya devam edicem bitmesine simdiden uzuluyorum

KARA_2211
@KARA_2211Yazar•4 ay önce

Teşekkürler

lorin_alkan
@lorin_alkan•4 ay önce

Güzel bölümdü