GÖLGE

Bölüm 6•

Gölgeyle Gelen Esaret

Tema:

‎Akın cevap bile vermeden telefon yüzüne kapandı, o sırada Aras, arabanın içindeki o yoğun, boğucu sessizliğin içinde Asya'nın varlığını iliklerine kadar hissediyordu. Dikiz aynasından gördüğü o hareketsiz yüz, hem bir zaferin nişanesiydi hem de içini sızlatan derin bir yaranın hatırası gibiydi. Onu bu halde, o vahşi ve bağımsız ruhunu dizginlenmiş bir şekilde görmek, Aras’ın kalbinde karanlık bir çelişki yaratıyordu; onu elde etme arzusu, ona zarar vermenin verdiği vicdan azabıyla çarpışıyordu.

‎​Şehrin gürültüsü, yerini dağın tekinsiz uğultusuna ve rüzgarın ağaç dalları arasındaki ıslığına bıraktığında, Aras aracını durdurdu. Asya’nın bilinci, karanlığın kıyısında gidip geliyordu; kirpikleri hafifçe titriyor, zihni yavaş yavaş bulanık bir uyanışa sürükleniyordu. Aras, tek bir an bile tereddüt etmeden onu kucağına aldı. Asya’nın bedeni, serin dağ havasında Aras’ın sıcaklığına karşı sanki bir tepki veriyormuş gibi hafifçe gerildi.
‎​Aras, onu odanın ortasındaki o geniş, soğuk yatağa nazikçe bıraktı. Ancak odanın tasarımı, Asya’nın özgürlüğüne vurulmuş bir mühür gibiydi; yatağın dört köşesinde, her türlü kaçış ihtimalini yok eden ağır, metal zincirler asılıydı.
‎​Aras, zincirin soğuk metalini eline aldığında eli hafifçe titredi. Asya’nın zayıf bileğine dokundu; "Bunu yapmak zorundayım," diye fısıldadı sesi adeta bir yakarış gibiydi. "Seni seviyorum Asya. Ama seni gerçekten elde edebilmem için, önce seni kaybetmeme sebep olan o karanlık geçmişi hatırlamalısın. Başka yolum yok."
‎​Asya’nın bir bileğini ve çaprazındaki ayağını o ağır zincirlerle yatağa sabitledi. Her bir klik sesi, odadaki sessizliği bir bıçak gibi kesti. Asya’nın bilinci biraz daha açıldığında, bileğindeki o ağır soğukluğu hissetti. Zincirlerin sesi, onun infazcı ruhunda büyük bir öfke patlamasına neden olacak bir uyarıcı gibiydi.
‎​Aras, yatağın kenarına çöktü ve Asya’nın yüzünü izlemeye başladı. Gözlerinde takıntılı bir bağlılık, ellerinde ise bir celladın soğukluğu vardı. Asya gözlerini tam olarak araladığında, karşısında zincirlerinin sesini dinleyen bir Aras ve o soğuk, ürkütücü dağ evinin sessizliğini bulacaktı.Asya'nın bilinci, zihnindeki o karanlık sisin arasından yavaşça sıyrılırken, ilk hissettiği şey bileklerindeki o ağır, metalik soğukluktu. Gözlerini araladığında karşısında Aras’ın o sakin ama bir o kadar da delice bakan gözlerini gördü.
‎​Aras, sanki bir sanat eserini izliyormuş gibi Asya'nın yüzüne bakıyordu. Asya, içinde biriken o devasa öfkeyle bir an bile düşünmeden elini havaya kaldırdı; Aras’ın o sahte gülümsemesini yüzünde patlatmak, o mağrur ifadesini bir tokatla yerle bir etmek istiyordu. Ancak elini savurduğu o hırs dolu anda, bileğindeki zincir kısa bir metal sesiyle gerildi.
‎​Çıng!
‎​Zincirin sert çekişi, Asya’nın omzuna kadar uzanan bir sarsıntıya neden oldu. Kolu havada asılı kaldı; o tokat Aras’a ulaşamadı, sadece havada çaresizce asılı kaldı. Asya’nın nefesi öfkeyle kesildi. Bileğindeki zincir, tenini yakarcasına sıkıyordu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 9 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları