AYAZDA AÇAN KOR

Bölüm 3•

Ayaz

Tema:
🎶bölüm Şarkısı 🎶 
mor ve ötesi-bir derdim var
güzcenin anlatımıyla-hava krallığı
------------------------------------------------------------
Hava krallığının benim için ayırdığı odada oturmaktan çok sıkılmıştım. Yatağımın üzerinden kalkıp balkona geçtim. Bilerek bu odayı talep etmiştim; bunun nedeni ise çok net olmasa da diğer üç elementin krallıklarını görebilmemdi. Kuzey tarafımda, yani en net görülen yerde tam karşımda Ateş Krallığı vardı. Sağ tarafımda, yani batıda Su Krallığı, sol tarafımda, yani doğuda ise Toprak Krallığı yer alıyordu.
Evet, arada mesafe olduğu için çok göremesem de su elementinin koca okyanusunun sesleri geliyor, toprak elementinin o güzel çiçeklerinin kokusu buraya kadar ulaşıyordu ve... Ateş elementinin geniz yakan sülfür kokusu da öyle. 
Belki de ateş elementi Tanrı'nın bizlere —su, hava ve toprağa— cezasıydı. Önce düzeni bozup onları sürgün etme mecburiyetinde bıraktılar, sonra ise sürgün edildiklerinden dolayı güçlerimiz azaldı; tepede ışıldayan güneşe rağmen üşümeye başladık. Bir yönden evet, varlıkları yıkımdı ancak bu onların doğası değil miydi?
Bu konuda gerçekten arada kalmış durumdayım. Onların suçuydu evet, ama ellerinde değildi. 
Ben onların yerinde olsam, kontrol edemediğim bir şey için ceza alsam ne hissederdim?
 Evet, dürüst olacağım, berbat hissederdim. Neyse ki onların yerinde değilim.
Kafamdaki düşünceleri bir kenara itip odama girdim. Koca gardırobumun yanına geçip kapağını açtım. Çoğu kişiye kıyasla genelde rahat hareket edebileceğim, hem güzel duran hem de beni bir savaşçı gibi gösteren şeyleri tercih ederdim. Bundan dolayı şifon rengindeki tuniği, onun altına dar yürüyüş pantolonunu ve diz kapağımın bir karış kadar altında biten çizme-botumu giydim. Tuniğime ipli bağlamalı korsesini geçirdim ve favori parçam olan pelerinimi taktım.
Havalar, ateş elementinin gidişiyle gereksiz soğuk oluyordu. Bu kumaşları normalde  kalın yünlü şeyler olarak giyerlerdi mevsim fark etmeksizin ancak büyücülerimiz kendi geliştirdikleri büyüyle, ince gibi görünen ama aslında kalın ve soğuğu o kadar da geçirmeyen giysiler yapmıştı. Ben genellikle bunları seçerdim. çoğunlukla sarayda kalmayan köylüler ve diğer halk kullanırdı yünlü, kalın giysileri. Büyücülerin bile tam olarak başarılı olduğu söylenemezdi çünkü tam anlamıyla ısıtmıyordu bile. 
Korsem ve pelerinim koyu griydi; pantolonum ve çizmem ise siyahtı. İpek elbiselerden çok daha güzeldi ancak saraydaki soylu kızların güzellik algısının önünden dahi geçmeyecek şeyler giyiyordum.
Odadaki işlerim tamamen bittikten sonra aşağı, yemek salonuna indim; çünkü öğle yemeği saati gelmişti. Yemeğimi aldıktan sonra çocukluk arkadaşım Asael'in yanına geçtim. Asael sıcakkanlı bir kızdı; açık kahve, düz saçları omuzlarına dökülüyordu. Badem gözleri hep ışıldar, dudaklarında hep bir tebessüm olurdu. O da benim gibi bir hava elementindendi.
"Naber Asael?" dedim yemeğe başlarken.
Asael de, "Oooo Güzce Hanım, ben de beni unuttun sanmıştım. Neden odadan çıkmıyorsun yaa?" dedi.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 16 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları