AYAZDA AÇAN KOR

Bölüm 5•

Nirvana şerbeti

Tema:
🎶 bölüm Şarkısı 🎶 
-barış diri/derinden-
güzcenin anlatımıyla-hava 
"Şu Damion var ya..." dediğinde Asael, başımı onun görmeyeceği şekilde yana çevirip gözlerimi devirdim. Her gün ayrı bir oğlanla çıkmaktan ne anlıyordu? Ciddi söylüyorum, neredeyse her gün yanıma gelip farklı bir kişiyi anlatıyordu.
Yüzüne dönerek, "Evet Asael," dedim, devam etmesini istediğimi belli ederek yapmacık bir şekilde gülümsedim.
"Ya çok yakışıklı, çekici ve ayrı bir aurası, ayrı bir enerjisi yok mu?" dediğinde hafifçe güldüm. Alaycı bir gülüştü bu, samimiyetten uzaktı. "O çocuk bir muhafızdan çok bir şebeğe benziyor," dedim ama Asael'in umrunda dahi olmadı. Heyecanla bellerini sallaya sallaya anlatmaya devam etti. Adeta yeşil gözlerinin içi parıldıyordu. Gerçekten bu tarz konuları konuşmayı seviyor olmalıydı. Tek sorun benim ilgimi çekmeyen şeylerdi.
İşte ben de işsiz güçsüz bütün gün bu kızdan saray dedikodularını dinliyordum. Tabii gidebildiğim kadar ok atmaya gidiyor, avlanıyor ve sınırda kitap okuyordum ama bunun dışında saray dedikoduları dinlemek, bu dünyada yapmak isteyeceğim en son şey dahi değildi. Dışarıdan kuşların cıvıltısı geliyordu. En çok da güvercinlerin sesi. Havada bahar kokusu vardı.
Upuzun ve hafifçe gürültülü koridorda yürümeye devam ettik ve ben onu dinlemeyi sürdürdüm. Genellikle o konuşuyor, bir şeyler anlatıyordu. Ben ise arada sırada kendi yorumumu yapıyordum.
Bazen anlattıkları ilgi çekici olabiliyordu. Mesela doğru dürüst görmediğimiz Hava Krallığı'nın varisinin, yani kralın kızının ölümü gibi. Duyduğuma göre biriyle birlikte olmuştu. Soylulara inanamıyordum; neden durduk yere biriyle birlikte olursun ki, hem de karşındakinin kim olduğunu tam olarak bilmeden? Oğlan da kızla işi bittikten sonra onu başından atmak için öldürmüş ve Su Krallığı'nın okyanusuna fırlatmış. Her şeye karışırsa, sonu böyle olacaktı elbet. Belki de kız hamileydi ve birlikte olduğu kişi de bundan hoşlanmayıp işi kökünden çözdü.
Yani sen git her deliğe gir, her olaya karış. Sonra neden böyle oldu de.
Belki... Hatırladığım kadarıyla kralın kızının zaten evleneceği biri vardı, sadece doğru vakti bekliyorlardı. Bu bilgilerin ne kadar doğru olduğundan emin değildim ancak muhtemelen kulaktan dolma hikayelerden ibaretti. Titrememiz artmaya başlamıştı. Artık üşümeye alışıyorduk. Bu oldukça acı verici bir gerçekti. Üzerimdeki giysiye daha çok sarıldım.
Asael ile bir süre daha böyle konuştuk. Koridora karanlık çöktü. Meşaleler küçük kıvılcımlarla önümüzü aydınlatmaya başladı. Adımlarımızın sesi koridorda yankılanmaya devam etti. İnsan en yakın dostuyla konuşurken zaman beklediğinden çok daha hızlı geçiyordu. O an her günümüzün aynı geçtiğini düşünüp keşkelere sığındım.
Keşke başka bir yaşamımız olsa.  
Keşke üşümesek.  
Keşke güçlerimiz tam olsa.
Sonunda akşamın karanlığı sarayın üzerine tamamen çökünce, akşam yemeği için sarayın yemekhanesine gitmeyi planladık.
Arkamızda ve önümüzde birkaç kişi daha vardı ve sanırım herkes yemeğe inmeye başlamıştı. Yemekhane iyice kalabalıklaşmadan yemeğimizi yiyebilmek için adımlarımızı hızlandırıp yemekhaneye girdik.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 17 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları