AYAZDA AÇAN KOR
Bölüm 6•
Sınır
Tema:
------------------------------
🎶bölüm Şarkısı🎶
-me and the devil-
güzce birinci kişiden-hava krallığı
Yaklaşık bir hafta önce yanlışlıkla o şerbeti içmiştim. İlk tadıp sevimli masum bir şerbet sanıyordum ancak bu benim cahilliğimden başka bir şey değildi. İçtiğim an onu beğenmiştim. Büyüleyici bir tadı vardı. Geniz yakan tadıyla harika bir ahenk icersindeydi
Nirvana şerbeti.
İçki.
Neden bir içkiye şerbet dersiniz ki? Bari sadece Nirvana deyin. Kelime anlamı olarak Nirvana içsel huzur, tüm sıkıntılardan arınma anlamına gelmektedir. Yani insanı ferahlatan bir anlam taşımasını istemişlerdi. Şerbet ekini ise yalnızca tatlılığından koymuş olmalılar. Bunlar yalnızca benim tahminlerimden oluşuyor.
O gün Asael'e ve diğer çocuklara bağırdığım gece uyudum. Uyumak hiç bu kadar huzur verici gelmemişti. Rahatlamış gibiydim. Tıpkı sorunları olan bir adamın intiharı gibi.
tum sorunlara ragmen intihar edersin hersey gecmis gibi gelir hersey yok olur seninle birlikte.rahata kavusursun adeta
Ancak öğlen ayılabilmiştim ve öğle yemeği için yemekhaneye gittiğimde Asael'in üzgün ve pişmanlık dolu bakışlarıyla karşılaştım.
bana bunca seyi yapip arkamdan konusup ben aniden patlayinca pisman mi oluyordu.
madem pisman olup bana deger veriyordu neden eskiden oyle davranmistiki.
Diğerleri ise pisliğin tekiymişim gibi bana bakıyordu. O gün onları umursamadan dik duruşumla yemeğimi aldım ve kaşık çatal sesleri arasında ilgisizce yemeğimi yedim. Athena aralarında yoktu ancak onu o an pek kafaya takmamıştım. Evet gökten inmiş bir melek gibiydi ama illaki içinde bir kötülük vardır. Her insanda var bu. Bende de, onda da ve diğerlerinde de.
Şu anda ise titreyerek bahçede dolaşıyorum. Tepedeki güneşe lanetler olsun. Gökyüzünde asılı duran o soluk parlaklık, buradaki ilahi bağlar yüzünden aşağıyı ısıtmıyor bile. Güçlerime gelince, işte o en acınası yanımızdı. Resmen yarı yarıya eksilmişti. Küçücük bir rüzgar dalgası kullansam anında yorgun düşüyordum.
Bugün yanıma bıçağımı ve kendimi korumak için hiçbir şey almamıştım. Bu benim için alışıldık bir şey değildi. Ama yine de sarayda sıkılmış olduğumdan dolayı ve kafa dağıtmak amacıyla krallığın sınırına doğru temkinlice yürümeye başladım. Sarayın içerisinden gelen sahte gülüşme seslerinden uzaklaştıkça etrafı derin bir sessizlik kapladı. Kuş cıvıltıları burada daha da çoktu. Ama tuhaf bir şekilde, o kuşlar bile acı çekiyor gibi cıvıldıyordu.
Acı çığlıkları. Yardım çığlıkları.
İyice psikopatlaştığımı düşünüp zihnimi susturdum ve sadece yürümeye odaklandım.
gercekten deliriyormuydum.delirmeye baslamasam kuslarin o ince tiz civiltilarini aci cigliklarina benzetirmiydim.
belkide bu benzetme nirvana serbetinin bir etkisidir veya kafamin icersinde donup duran o dusincelerin sonucudur.
bildigim tek sey delirecek olmamam.
bildigim tek seyasla delirmeyecek olmam.
Botlarımın altındaki kurumuş toprak zeminin çıkardığı tok, ritmik sesleri dinledim.
Adım başı etrafı kolaçan ediyordum çünkü demir zırhları içinde devasa görünen, o kaya kadar srrt bakışlı, acımasız muhafızlar beni burada görürse ve geçerli bir bahanem olmazsa anında idam edilebilirdim. Onlara "Sadece hava almaya geldim" diyemezdim ya. Buraya gelmek herkes için kesinlikle yasaktı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları