LABİRENT

İZEL DEMİROdanın içindeki sessizlik ağırdı.Aybars'ın bakışları üzerimdeydi.Ben ise geri çekilmedim.Birimiz geri adım atacaktı.Ama o kişi ben olmayacaktım."Son kez soruyorum."dedi."Elif nerede?"Kollarımı göğsümde birleştirdim."Bilmiyorum.""Yalan.""İspatla."Aybars derin bir nefes aldı.Çenesindeki kaslar belirginleşmişti."Beni zorluyorsun.""Sen de beni."Aramızdaki mesafe iyice kapanmıştı.Lambanın loş ışığında yüzündeki öfke daha da sert görünüyordu."Sana güvenmeye çalıştım."dedi.İstemsizce güldüm."Güvenmek mi?""Başta beni sadece kullanacağını kendin söyledin."Sustu.Bu sessizliği ben bozdum."Şimdi güvenmekten bahsediyorsun."Aybars'ın sesi sertleşti."Konuyu değiştirme.""Değiştirmiyorum."Bir an durdum.Sonra gözlerinin içine bakarak konuştum."Kardeşin..."dedim."...Elif'e yaklaşmasaydı bunların hiçbiri yaşanmazdı."Sözler ağzımdan çıkar çıkmaz odanın havası değişti.Aybars'ın yüzü bir anda gerildi."Ne dedin?"Sesi neredeyse fısıltıydı.Ama o fısıltı bile ürkütücüydü."Gayet net duydun.""İzel.""Elif durup dururken kimseye zarar verecek biri değildi.""Yeter.""Belki de olayın tamamını bilmiyorsun.""Sana yeter dedim."Bir adım daha attı.Ben de refleksle geri çekildim.Arkam masanın kenarına değdi."Neden bu kadar rahatsız oldun?"dedim."Çünkü kardeşin hakkında tek bir kötü ihtimali bile düşünmek istemiyorsun."Aybars iki elini masaya koydu.Masaya öyle sert yaslandı ki üzerindeki boş bardak hafifçe titredi."Onun hakkında tek kelime daha etme.""Gerçeklerden mi kaçıyorsun?""İzel!"Sesi odada yankılandı.Ben de sesimi yükselttim."Ben de kardeşimi korumaya çalışıyorum!"İkimiz de sustuk.Nefeslerimiz hızlanmıştı.Aybars gözlerini benden ayırmıyordu."Elif nerede?"diye tekrar sordu.Bu kez sesi daha sakindi.Ama o sakinlik...Az önceki öfkeden daha ağırdı.Başımı yavaşça iki yana salladım."Bunu söylemeyeceğim.""Emin misin?""Evet.""Onu koruyorsun.""Evet."İlk kez bunu inkâr etmedim."O benim kardeşim."dedim."Ne olursa olsun onu ele vermeyeceğim."Aybars uzun süre hiçbir şey söylemedi.Sadece bana baktı.O an ikimiz de aynı şeyi anlamıştık.Bu savaşın nedeni sadece geçmiş değildi.İkimiz de sevdiğimiz tek aileyi korumaya çalışıyorduk.Ve bu yüzden...Hiçbirimiz geri adım atmayacaktık.