Yaşam savaşçsı

Üzgün bir şekilde odama gittim hangisine üzülmem gerektiğinden bile emin değildim.

Hemşireler gelip seruma tekrar taktılar ben de çaresizce yatağa uzanmıştım sonra annem yanıma geldi durumumu kontrol etmek için üzgün görünüyordu ben de anneme "seni öyle görmek beni daha çok üzüyor anne"annem de gözündeki akan bir damlayıcı sildi teyzemler beni ziyarete gelmişti ama ben ziyaretçi kabul etmek istemiyordum anneme "anne lütfen içeri gelmeseler olur mu şu an yorgunum biraz dinlenmek istiyorum" dedim annem de "Tamam canım sen dinlen biz onlarla kapının önünde oturur zaten biraz sonra da giderler" dedi annem çıktıktan sonra uyumak istediğimi söylemiştim aslında ama beni bir türlü uyku tutmuyordu şimdi ne olacağını düşünüp duruyordum ya Simge abla hiç yumuşamazsa ya sema'yı bana döner veremezse o zaman ne olacaktı ben ölecek miydim yoksa başka birisinin döneri uyuyacak mıydı merak içinde bekliyordum düşünürken yorgunluktan uyuya kalmışım yaklaşık 2 veya 3 saat sonra annem "Gizem Gizem hadi kalk" diye heyecanla yanıma geldi "ne oldu anne" dediğimde "Simay donör verecek Simge yumuşamış nasıl oldu anlamadım bana kimse bir şey söylemedi" dedi ben de çok sevinmiştim ama Simge ablanın yumuşayacağını hiç düşünmüyordum nasıl oldu yumuşamıştı ki bunu öğrenmem gerekiyordu ve kalkıp yerinden"Simay'ın yanına gitmek istiyorum anne" dedim.