Mafyanın vampir kızı

merhaba ben defne, beni tanırsınız herhalde beni tanımayan yoktur. 

beni tanıyorsanız hayatıma geçelim artık. 

bu gün babamla eğitimimiz vardı,

 saat sabah 7.00'da başlayacaktı, bu babamla ilk eğitimimiz olucak bu yüzden akşam erken yatmam gerekiyordu, artık her cuma günü okuldan önce babamla antreman yapıp sonra okula gidiyorum 

yani öyle diyor babam, öyle yapmam gerekiyormuş, babama göre okuldan daha önemliymiş,  eyer çok fazla yorulursam o gün okula gitmeye bilirmişim. 

işte o an geldi, babamla antiramana başlayacaktık, babam son rötüsleri yapıyordu bense sadece orda oturmuş babamın işini bitirmesini bekliyordum ama içimde öyle bi heyecan vardı ki tahmin bile edemezsiniz ama babam bana bakarak

"heyecanlı değilmisin? oysa ben seninle antiraman yapmak için can atıyordum"

dedi hüzünlü ama alaycı bir sesle. ben çok şaşırdım çünkü ben aşırı derecede heyecanlanıyordum ama o bana öyle söyledi, anlam veremedim, babam bunu farkederek 

"o kadar güzel sağlamıştinki ben bile umrunda değilim sandım" dedi, sonra güldü, ama ben hiçbir şey saklamaya Çalişmamistim,

o nasıl bunu anlamıştı... 

babamı işi bitti ve bana "başlayalım mı? "

diye sordu ben ise "tamam" diye bildim sadece. 

antiramana başladık babam önceden bana hareketleri öğretmişti ama yine de tekrar ettik. ve işte o beklenen an geldi. 

başladık, normalde babam, iri yarı bir adamdı ama nasıl olduysa, ben babamı tek haraketle yendim ikinci kez başladı ve ben babamı bu kez kaldırdim ve arkaya doğru attım, babam öyle şaşkındıki tarif edemem, yerden kalkmaya çalışti ama başaramadı ben şaşkınliğimi bir kenara atarak babama yardım ettim babam zar zor sandalyeye oturttum babama bir bardak su verdim, kendine geldi, 

" seni iyi eğitdik demek ki, ben bile bir insanı alıp atamadım bi de üstüne benim gibi bir adamı hiç atamadım helal olsun " dedi şaşkın bir şekilde.