Hüzün ve vuslat

Bir sonbahar serinliği gibi saçların, kumral,Güneşin en güzel rengini çalmış tellerine.Sana bakmak; bir ömre bedel, öyle masum, öyle lal,Bırakmak kendimi rüzgarın en tatlı esintisine.Asıl kıyamet, o ela gözlerinde kopar sevgilim,Bir bilsen, kaç renk gizli o derin bakışlarında.Bazen yemyeşil bir orman, bazen altın bir iklim,Kayboluyorum her defasında o harelerin kıyısında.Ne zaman gözlerin gözlerime değse ansızın,İçimde bir nehir çağlar, durduramam hızını.Sen benim en güzel şiirim, en tatlı sızımsın,Ela gözlerinde buldum ben aşkın en saf halini.Gülüşünle aydınlanır içimdeki en karanlık gece,Adın dilimde hece hece, kalbimde bir yemin.Kumral saçlarında gezinsin ellerim sadece,Sen benim bu dünyadaki en huzurlu yerimsin.