Hüzün ve vuslat

Bir yaprak döküldü ömür bağından,Gönlüme çöken bu kaçıncı derttir?Vazgeçtim artık vuslat çağından,Aşk dediğin meğer bir emanettir.Yollar ayrıldı, söndü ışıklar,Gözümde bulut, içimde sızı.Geriye sadece feryatla figan kaldı,Tükettik el ele giden her yolu.